Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wzorce osobowe średniowiecza - władca, rycerz, asceta

Ostatnio komentowane
głupie do rzeczy na drugi raz
felisityfornow • 2016-12-10 17:19:44
Spoko?
DOWNN • 2016-12-10 15:00:50
Jest ok
Uczeń2002 • 2016-12-10 13:39:29
za trudne do zrozumienia
ola, 12 lat • 2016-12-10 11:51:46
takie se
szpilllla • 2016-12-09 15:16:18
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wzorce osobowe średniowiecza - władca, rycerz, asceta

Bardzo popularnym nurtem średniowiecznego pisarstwa była tzw. literatura parenetyczna. Jej funkcja polegała na tworzeniu wzorców osobowych, czyli zbiorów cech pożądanych dla ludzi pragnących jak najpełniej realizować swoją życiową rolę.

Średniowieczny asceta - przykłady i cechy

Średniowieczna asceza była drogą do Boga, która wymagała szczególnych wyrzeczeń. Człowiek ją praktykujący (asceta) zobowiązany był porzucić dobra doczesne, rozpocząć życie w ubóstwie, skierować swoje myśli ku Bogu i skupić się na pokucie. Ważną częścią życia średniowiecznego ascety były także dobre uczynki, jednak priorytetem była całkowita koncentracja na Bogu.

Najważniejszym utworem średniowiecznym, który przedstawia ideał ascety, jest „Legenda o świętym Aleksym”. Tytułowy bohater przyszedł na świat jako dar od Boga w książęcej rodzinie i czekało go życie pełne zaszczytów. Jednak postanowił on porzucić swoje dotychczasowe życie i w całości oddać się Bogu. Opuścił rodzinne strony i pogrążony w pokucie żebrał o niewielkie datki. Kiedy powrócił do rodzinnego pałacu, zamieszkał pod schodami, gdzie dokonał żywota. W chwili jego śmierci zaczęły dziać się rzeczy niewyjaśnione i wszyscy mogli poznać, że odszedł

Polecamy również:

  • Plemiona barbarzyńskie i Królestwa Barbarzyńskie na zachodzie Europy (V-VII w.)

    W okresie wczesnego średniowiecza rozpadła się dotychczasowa jedność starożytnego świata, za sprawą najazdów plemion germańskim. Cesarstwo wschodnie odparło najazdy barbarzyńców i przetrwało jako Cesarstwo Bizantyjskie. Gorzej wyglądała sytuacja na obszarach należących do cesarstwa... Więcej »

  • Bizancjum w średniowieczu (V-IX w.) - historia, położenie, rola

    W roku 395 Cesarz Teodozjusz Wielki dokonał podziału Cesarstwa Rzymskiego między dwóch swoich synów – Zachodnią część otrzymał Honoriusz, a Wschodnia przypadła Arkadiuszowi. Datę te uznaje się za początek Cesarstwa Bizantyjskiego, lub też rok 330 – przeniesienie stolicy do Konstantynopola. Więcej »

  • Państwo Franków - historia, najważniejsze informacje

    Pierwsze plemiona franków, które już w roku 355 osiedliły się w Galii, były silnie podzielone, często walczące między sobą. Wszyscy Frankowie pozostawali poganami i w odróżnieniu od innych plemion germańskich utrzymywały stałe kontakty z współbratyńcami na prawym brzegu Renu. Początkowo... Więcej »

  • Karol Wielki i jego państwo - historia, najważniejsze informacje

    Do połowy VIII w. władzę w państwie Franków sprawowali Merowingowie. Królestwo ówczesne dzielone było pomiędzy członków ich dynastii. Z biegiem czasu faktyczne rządy w państwie przejmowali najwyżsi, po królu, dostojnicy dworscy – majordomowie. Więcej »

  • Podział państwa Karola Wielkiego - przyczyny

    Jedynym wspólnym mianownikiem dla Imperium Karolińskiego był władca. Na olbrzymi obszar państwa, składały się tereny dzisiejszych państw – Belgi, Holandii, Francji, Szwajcarii, Austrii, Korsyki, północnych Włoch, zachodnich Niemiec oraz północno – wschodniej część Hiszpanii. Państwo... Więcej »

Komentarze (0)
5 + 1 =