Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wysokie drzewa - interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
idiotyczne
siema123 • 2016-09-29 14:00:50
Co oznacza, że dane połączenie jest "szczególnie korzystne"?
ciekawy • 2016-09-29 10:33:28
Dddffcccc
Dddf • 2016-09-28 19:47:57
Super jasno,zwiezle i na temat :)
Olciagw • 2016-09-28 08:38:16
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wysokie drzewa - interpretacja i analiza

„Wysokie drzewa” Leopolda Staffa, pochodzące z tomu o tym samym tytule to przykład wybitnej liryki poety, który – mimo że wykształcił swój warsztat na młodopolskiej manierze – potrafił doskonale odnaleźć się w nowoczesnym świecie dwudziestolecia międzywojennego. Poeta porzucił bowiem egzotyczne krajobrazy starożytnych cywilizacji i skierował uwagę na Polskę, by zobaczyć w niej nieprzemijające piękno oraz urzekający majestat.

Zwyczajność – niezwyczajność

„Wysokie drzewa” należą do liryki opisowej. Podmiotem tekstu jest poeta, który w późne sierpniowe popołudnie kontempluje rozciągający się przed nim krajobraz. O dziwo nie są to kolorowe, egzotyczne zakątki, ale zwyczajne polskie drzewa nad jeziorem. Wiersz rozpoczyna się okrzykiem zachwytu nad wspaniałością oglądanego widoku:

O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa.

Obraz ten urzeka swoim spokojem i majestatem, kojarzy się poecie z dziełami największych mistrzów rzeźbiarstwa. Metaforą drzew staje się bowiem statua wykuta z brązu. Staff nakłada zatem na naturę filtr sztuki i buduje efektowne, oksymoroniczne konstrukcje, jak epitet „wieczorny promień”, subtelnie oddający mieszaninę światła i ciemności. Jednocześnie poeta wzmaga

Polecamy również:

  • Odys – interpretacja i analiza

    „Odys” to przykład liryki zwrotu do adresata. Podmiotem tekstu jest poeta, który zwraca się do swojego odbiorcy w drugiej osobie liczby pojedynczej. Wiersz przybiera postać swoistego przesłania czy życiowej mądrości, jaką pisarz dzieli się z czytelnikiem. Nauka owa dotyczy sensu ludzkiej... Więcej »

  • Ars poetica – interpretacja i analiza

    „Ars poetica” to jeden z ważniejszych wierszy Leopolda Staffa, który znalazł się w tomie „Barwa miodu” (1936). Utwór, jak sam tytuł wskazuje, ma charakter autotematyczny. Przedmiotem refleksji jest tu bowiem sztuka poetycka czy szerzej literatura w ogóle. Staff nie tylko... Więcej »

  • Czytelnicy – interpretacja i analiza

    Wiersz „Czytelnicy” Leopolda Staffa jest klasycznym sonetem, w którym pierwsza część (dwie czterowersowe strofy) ma charakter opisowy, natomiast druga (dwie strofy trzywersowe) posiada wydźwięk refleksyjno-filozoficzny. Problematyka tekstu dotyczy roli literatury w ludzkim życiu. Miarą wartości... Więcej »

  • Harmonia – interpretacja i analiza

    „Harmonia” jest wierszem Leopolda Staffa pochodzącym z tomu „Barwa miodu”. W tekście tym, podobnie jak w utworze „Ars poetica”, mamy do czynienia z wykładnią sztuki apollińskiej, skupiającej się na jasnej stronie rzeczywistości. „Harmonia” jest zatem manifestem... Więcej »

5 + 4 =