Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wieczór – intepretacja i analiza

Ostatnio komentowane
takie se
szpilllla • 2016-12-09 15:16:18
NJE WJEM IAK TO ÓIĄĆ
kapi gsóp • 2016-12-09 07:09:04
Przydało się ^^
Psotkaa • 2016-12-08 13:59:22
kappa xdddddddd
kk • 2016-12-07 19:00:41
Do d**y
Hn 88H • 2016-12-06 20:48:20
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wieczór – intepretacja i analiza

„Wieczór” to bardzo intymny wiersz Juliana Przybosia, któremu można przypisywać cechy erotyku. Podmiotem tekstu jest sam poeta, który w liryczny sposób opisuje zapadający zmierzch. Zjawisko to zaś przywodzi mu na myśl ukochaną, z którą się rozstał.

Personifikacja pejzażu

Poszczególne elementy przestrzeni podlegają w wierszu personifikacji. Poeta przypisuje materii intencjonalność działań: „gwiazdy wyszeptały wieczór”, „latarnie wyszły (…) na ulicę”, „ogrody opuściły swoje drzewa”. Jak zaznacza Wojciech Kajtoch, pod „pseudonimami” owych obrazów prawdopodobnie kryją się poszczególne czynności samego poety i jego ukochanej: intymne wyznania, wspólny spacer o zmierzchu i wreszcie rozstanie. W sensie dosłownym mowa tu o kolejnych etapach zapadania zmroku, jednak dwoistość znaczeń kryje się niejako tuż pod powierzchnią metafory. Perfekcyjnie zabieg ten udaje się Przybosiowi w dwuwersie:

Ogrody opuściły swoje drzewa,
Szare domki znad rzeki spłynęły

Zniknięcie z pola widzenia ogrodów i domków wiąże się z zanikającym źródłem światła, co powoduje eliminację wymienionych elementów. Jednocześnie jednak za pomocą tego obrazu poeta oddaje wrażenie opuszczenia i narastającej samotności. Metafory

Polecamy również:

  • Gmachy – interpretacja i analiza

    „Gmachy” to wiersz Juliana Przybosia pochodzący z tomu „Sponad”(1930). Widać w nim cechy wyraźnie wskazujące na związek poety z programem literackim Awangardy Krakowskiej. W centrum koncepcji poezji znajdowało się tu bowiem potrójne hasło: „miasto-masa-maszyna”. Więcej »

  • Na kołach – interpretacja i analiza

    „Na kołach” to jeden z najważniejszych wierszy Przybosia z tomu „Sponad” wydanego w 1930 roku. Jerzy Kwiatkowski nazwał go pożegnaniem poety z tematyką miasta. Słowem kluczem tego utworu jest niewątpliwie „koło”, które pojawia się tu we wszelkich możliwych znaczeniach. Więcej »

  • Z Tatr – intepretacja i analiza

    „Z Tatr” to jeden z najbardziej znanych wierszy Przybosia napisany po śmierci ukochanej poety, Marii Skotnicówny. Taterniczka ta wraz ze swoją młodszą siostrą zginęła, podczas wspinaczki na Zamarłą Turnię. Wiersz ma zatem niesłychanie silny ładunek emocjonalny, jest wyrazem najbardziej... Więcej »

Komentarze (1)
1 + 5 =
Komentarze
Bez komentarza • 2016-06-10 08:12:16
Ten wiersz jest żałosny. Równie dobrze mógłbym się doszukiwać sensu w ,,klubie go go" gangu albanii