Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wallenrodyzm - definicja, cechy, przykłady - Bohater wallenrodyczny

Ostatnio komentowane
jeba* gnypa
KRÓL BURSY • 2017-12-14 09:56:00
Coś tu nie gra - notacji bra-ket używa Dirac już w "Principles of Quantum Mechanics" (I...
elpe • 2017-12-13 20:17:11
NIC NIE WYTLUMACZONE NIE POLECAM A TFU POLECAM HOFFMANOWA MEMES
(TYLKO PRUS) • 2017-12-13 18:05:05
Mam pewne wątpliwości co do rzetelności tej strony. Przede wszystkim kto jest autorem t...
anonim • 2017-12-13 11:50:17
Czat
Weronika • 2017-12-12 20:39:31
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wallenrodyzm - definicja, cechy, przykłady - Bohater wallenrodyczny

Geneza

Wallenrodyzm to zjawisko literackie, ale również postawa ideowo-etyczna wywodząca się z powieści poetyckiej Adama Mickiewicza, pt. „Konrad Wallenrod” wydanej w 1828 r. Twórca kreśląc postać głównego bohatera, nawiązał do dzieła Machiavellego pt. „Książę”, propagującego etycznie dwuznaczną ideę, zgodnie z którą cel uświęca środki.

Cechy

Wallenrodyzm ma wiele wspólnego z makiawelizmem, a więc opiera się na przekonaniu, że należy sięgać po każdą metodę walki z wrogiem, pod warunkiem że jest skuteczna. Bohater wallenrodyczny to człowiek, który podstępem zdobywa względy przeciwnika, wciela się w rolę przyjaciela, a w rzeczywistości działa na jego szkodę. Mamy tu do czynienia z postawą ambiwalentną, ponieważ wallenrodyzm z punktu widzenia wroga jest zdradą.

Zjawisko to ma w naszej historii i literaturze szczególne znaczenie, ponieważ stało się ideą polskiego społeczeństwa zniewolonego przez trzech zaborców, a potem odrodziło się po drugiej wojnie światowej w warunkach politycznego uzależnienia kraju od Związku Radzieckiego. Wallenrodyzm to przede wszystkim domena konspiratorów, którzy pozorując lojalność wobec okupanta, w rzeczywistości niszczą go. Polega on zatem na działaniu

Polecamy również:

  • Bajronizm - definicja, cechy, przykłady - Bohater bajroniczny

    Bajronizm to pojęcie, którym określa się różnorodny i szeroki wpływ, jaki George Byron, jego biografia, a także twórczość wywarły na literaturę romantyczną, a także sztukę późniejszych epok. Mieszczą się więc w jego obrębie: określona postawa wobec świata, typ literackiego bohatera, nurt... Więcej »

  • Faustyzm - definicja, cechy, przykłady - Bohater faustyczny

    Faustyzm polega na naśladowaniu przez pisarzy ideowych cech dramatu Johanna W. Goethego, a także sięganiu po typ postaci literackiej analogicznej do Fausta. Jest to swoista postawa  bohatera, która charakteryzuje się nienasyceniem poznawczym i nieustannym dążeniem do realizacji nowych wyzwań. Bohater... Więcej »

  • Prometeizm - definicja, cechy, przykłady - Postawa prometejska bohatera romantycznego

    Szczególne znaczenie prometeizm zyskał w okresie romantyzmu. Stał się wręcz postawą wyróżniającą bohatera romantycznego. Najistotniejszą wartością jest w obrębie prometeizmu walka o wolność nawet za cenę cierpienia i śmierci. Cechy takie można odnaleźć w zachowaniu Konrada z III części... Więcej »

  • Werteryzm - definicja, cechy, przykłady - Bohater werteryczny

    Werteryzm to zjawisko wywodzące się z powieści epistolarnej Johana Wolfganga Goethego pt. „Cierpienia młodego Wertera”. Określenie owego prądu pochodzi od nazwiska głównego bohatera utworu. Powieść ta wywarła ogromny wpływ na rozwój europejskiego romantyzmu, a także na postawę młodych... Więcej »

  • Tragizm bohatera romantycznego - opracowanie (wybrane przykłady)

    Jednym z charakterystycznych rysów konstrukcji bohatera romantycznego jest jego tragizm. Kategoria ta ma rodowód antyczny, wywodzi się z greckiej tragedii tworzonej przez największych dramatopisarzy, takich jak Ajschylos, Sofokles i Eurypides. Istotą tragizmu jest postawienie bohatera w sytuacji... Więcej »

Komentarze (1)
3 + 5 =
Komentarze
dr Jerzy C. Malinowski, historyk • 2017-11-06 18:04:25
Margrabia Aleksander Wielopolski był ZDRAJCĄ, łajdakiem, służalcem Rosji i w jej interesie przedwcześnie sprowokował wybuch Powstania Styczniowego, co było tragedia dla Polaków. Był pyszałkowatym bufonem i swoją niepotrzebną, "dziką" aktywnością psuł/sabotował prowadzenie polityki patriotycznej Adama Zamoyskiego, który był w tamtym okresie (przed Powstaniem Styczniowym), prawdziwym przywódcą Polaków i działał w łączności z Hotelem Lambert na Wychodźstwie w W.Brytanii. Moskale to trafnie rozpoznali i tajnie zorganizowali prowokacyjny zamach na Berga ("Fortepian Chopina" częściowo opisuje to wydarzenie), by mieć pretekst do wydalenia A.Zamoyskiego na emigrację, by "dzik" Wielopolski miał wolną drogę. Jego syn, Zygmunt, przez następne lata prowadził taką samą łajdacką politykę, jak ojciec. Krótko pisząc, Stefan Chwin nie zna rzetelnej historii Polski, albo może zna - i dlatego waloryzuje tego zdrajcę/łajdaka/szkodnika sprawy polskiej. Tak czy owak wydaje o sobie bardzo złe świadectwo. Czy mu nie wstyd? Ojczyzna nasza miła źle go zapamięta...