Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Zwyczaje afrykańskie przedstawione w powieści Sienkiewicza - opis

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„W pustyni i w puszczy” szybko stało się jedną z najbardziej poczytnych powieści Henryka Sienkiewicza. Wpływ miała na to nie tylko bardzo dynamiczna i pełna przygód fabuła, ale także warstwa poznawcza dzieła, które przybliżało czytelnikom obraz kontynentu afrykańskiego – miejsca pięknego, tajemniczego i fascynującego zarazem.

Wraz ze Stasiem i Nel Czarny Ląd przemierza para czarnoskórych bohaterów – Kali i Mea. Kobieta pochodziła z plemienia Dinka i uosabiała najbardziej typowe cechy jego przedstawicieli: była szczupła, bardzo wysoka i miała niezwykle ciemną skórę. Z kolei mężczyzna wywodził się z ludu Wa-hima, którego obyczajowość ukazana została w najpełniejszy sposób, gdyż postaciom podróżującym przez Afrykę udało się dotrzeć do zamieszkiwanej przez nich wioski.

Wa-hima byli ludźmi wojowniczymi, będącymi w stanie konfliktu z plemieniem Samburu (kradzieże bydła). Nosili głównie skórzane przepaski, a ich ciała ozdabiały barwne tatuaże. Na twarzach widoczne były egzotyczne ozdoby – w przekutych uszach członkowie plemienia umieszczali wielkie kawałki drewna, rozciągając w ten sposób małżowinę aż do ramienia. Podobną „biżuterię” nosili także w wargach.

W ich wierzeniach najważniejsze

Polecamy również: