Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Zwyczaje afrykańskie przedstawione w powieści Sienkiewicza - opis

Ostatnio komentowane
To jest bardziej opis jego historii niż charakterystyka ;)
Maciej • 2015-05-20 20:41:35
Siema
lul • 2015-05-25 06:42:05
wow
lara • 2015-05-19 18:43:41
Bardzo dobre opracowanie, solidnie zredagowane. Polecam.
MP • 2015-05-19 17:42:13
Bardzo pomocny tekst :-)
Anonim • 2015-05-19 17:04:08
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„W pustyni i w puszczy” szybko stało się jedną z najbardziej poczytnych powieści Henryka Sienkiewicza. Wpływ miała na to nie tylko bardzo dynamiczna i pełna przygód fabuła, ale także warstwa poznawcza dzieła, które przybliżało czytelnikom obraz kontynentu afrykańskiego – miejsca pięknego, tajemniczego i fascynującego zarazem.

Wraz ze Stasiem i Nel Czarny Ląd przemierza para czarnoskórych bohaterów – Kali i Mea. Kobieta pochodziła z plemienia Dinka i uosabiała najbardziej typowe cechy jego przedstawicieli: była szczupła, bardzo wysoka i miała niezwykle ciemną skórę. Z kolei mężczyzna wywodził się z ludu Wa-hima, którego obyczajowość ukazana została w najpełniejszy sposób, gdyż postaciom podróżującym przez Afrykę udało się dotrzeć do zamieszkiwanej przez nich wioski.

Wa-hima byli ludźmi wojowniczymi, będącymi w stanie konfliktu z plemieniem Samburu (kradzieże bydła). Nosili głównie skórzane przepaski, a ich ciała ozdabiały barwne tatuaże. Na twarzach widoczne były egzotyczne ozdoby – w przekutych uszach członkowie plemienia umieszczali wielkie kawałki drewna, rozciągając w ten sposób małżowinę aż do ramienia. Podobną „biżuterię” nosili także w wargach.

W ich wierzeniach najważniejsze

Polecamy również:

Przepisz kod:
wczytaj nowy