Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

W lesie - interpretacja, środki stylistyczne

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Pejzaż lasu w wierszu został utworzony z prostych elementów, takich jak: trawa, niebo, łąka, las, jaskółka. Wszystkie one dają efekt swojskości, bliskości. Krajobraz jest przyjazny i łagodny, nastraja do refleksji i zadumy. Niemal cały utwór wypełnia opis tej scenerii, dopiero w ostatnim wersie pojawia się odniesienie do stanu psychicznego podmiotu lirycznego. Nie jest ono jednak wyrażone wprost – zadumanie to stanowi również część krajobrazu.

Wiersz jest przykładem zastosowania techniki impresjonistycznej w opisie przyrody. Poeta dokonał syntezy bodźców zmysłowych – obrazy łączą się z dźwiękami, tworząc sugestywny obraz lasu. Dominującym środkiem artystycznym są tu epitety, które najczęściej odnoszą się do barw: złocisto-białe chmurki, jasne tło błękitu, czarna jaskółka, złote plamy.

Leśny pejzaż jest dynamiczny i zmienny – a tle sennego nieba odcina się szybki ruch jaskółki, która śmiga. Także złote plamy, czyli promienie słońca, przedzierające się przesz konary drzew, stwarzają wrażenie ruchu. Gra świateł, ujęcie ulotnych wrażeń, synestezja – wszystko to przynależy do estetyki impresjonistycznej.

„W lesie” jest wierszem wyjątkowo łagodnym, wręcz sielski, pozbawiony egzystencjalnych niepokojów tak charakterystycznych dla poezji Tetmajera. Błogość ta podkreślona została dodatkowo poprzez użycie zdrobnienia „chmurki”. Przyjazny nastrój budują też ciepłe barwy i jasne promienie słońca. W lesie panuje ład, wszystko jest na swoim miejscu, sprawy toczą się właściwym torem. Zastosowanie inwersji – „(...) w srebrne objętej ramy” – wprowadza element niezwykłości, podkreśla wyjątkowość zjawiska.

Polecamy również:

  • Koniec wieku XIX - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz Tetmajera daje przykład postawy i poetyki dekadenckiej. Poeta rozważa w nim sytuację człowieka pod koniec wieku XIX, a więc współczesnego mu. Utwór zbudowany jest na zasadzie stawianych sobie pytań i odpowiedzi, udzielanych również w imieniu człowieka ówczesnego. Mamy więc do...

  • Nie wierzę w nic - interpretacja i analiza wiersza

    „Nie wierzę w nic” to sonet. Zgodnie z konwencją gatunku, dwie pierwsze czterowersowe strofy mają charakter opisowy. W tej części podmiot liryczny przedstawia swój światopogląd, sentencjonalnie określony już w tytule wiersza. Podmiot liryczny neguje wartość jakiegokolwiek działania, wszystkie...

  • Hymn do Nirwany - interpretacja i analiza wiersza

    Nirwana – stan błogiego niebytu, zawieszenia między życiem i śmiercią – to pojęcie wywodzące się z filozofii Dalekiego Wschodu. W okresie Młodej Polski była ona częstym motywem literackim, zaczerpniętym z pism Artura Schopenhauera. Nirwana rozumiana jako stan oderwania od rzeczywistości, miała stanowić...

  • Eviva l'arte! - interpretacja i analiza wiersza

    „Evviva l`arte!” to hasło zaczerpnięte z języka włoskiego, oznacza ono: „Niech żyje sztuka!”. Tetmajer odwołał się tutaj do koncepcji Schopenhauera, który w sztuce właśnie widział jedyną, poza doznaW obcowaniu ze sztuką wrażliwa dusza zaznawała ukojenianiem nirwany, możliwość...

  • Melodia mgieł nocnych - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz pochodzi z II serii „Poezji” Przerwy-Tetmajera i wpisuje się w bogaty nurt liryki tatrzańskiej w dorobku poety. Pełny tytuł brzmi „Melodia mgieł nocnych (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym)”. W tytule zawarte są informacje na temat podmiotu lirycznego, dokładnego usytuowania sytuacji...