Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Turpizm w poezji Stanisława Grochowiaka - opracowanie

Ostatnio komentowane
Kosowo zajmuje bardzo szczególne miejsce w serbskiej mitologii narodowej i trzeba o tym p...
Michał • 2017-06-25 17:26:15
genialne
bobo • 2017-06-20 19:33:18
Przepraszam, ale islam nie jest religią a ideologią która podporządkowuje sobie wszyst...
Dyabeł • 2017-06-14 09:57:54
nie wiem o co ci chodzi
To ja • 2017-06-13 20:59:19
Interesujące no ;)
Olcix • 2017-06-13 14:33:24
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Turpizm w poezji Stanisława Grochowiaka - opracowanie

Określenie „turpizm” zostało po raz pierwszy użyte przez Juliana Przybosia w wierszu „Oda do turpistów”, w którym oskarżył on autorów – m.in. Stanisława Grochowiaka, Tadeusza Różewicza, Mirona Białoszewskiego – o epatowanie brzydotą w twórczości. Grochowiak odpowiedział polemicznie na zarzuty Przybosia między innymi w wierszach: „Introdukcja” i „Czyści”, a także w eseju „Turpizm – realizm – mistycyzm”, wydrukowanym na łamach „Współczesności” w 1963 roku.

Turpizm (od łac. turpis – brzydki) to projekt pewnego rodzaju estetyki, która wbrew przyjętemu kanonowi postrzega brzydotę i ułomność jako formy piękna, a przynajmniej widzi w nich przedmiot estetyczny. Grochowiak – jako turpista – uznaje, że niedoskonałość świata i wszystkich jego elementów (również człowieka) jest tak samo godna sztuki wysokiej jak to, co piękne i posiadające idealne proporcje. Postawę taką można zaobserwować we wszystkich jego poetyckich tomach, od „Ballady rycerskiej” po „Bilard”.

Według poety, to właśnie kalectwo i swoiste wybrakowanie stanowi prawdziwą naturę rzeczywistości. Idealne piękno nie istnieje, stanowi jedynie wyobrażenie lub artystyczną kreację. Natura jest niedoskonała, dysharmonijna, rozbita, a człowiek

Polecamy również:

  • Płonąca żyrafa - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz Stanisława Grochowiaka „Płonąca żyrafa” z tomu „Menuet z pogrzebaczem” (1958) przyjmuje postać ekfrazy, czyli poetyckiego opisu słynnego obrazu Salvadora Dalego pod tym samym tytułem. Poeta interpretuje surrealistyczne dzieło jako swoisty manifest antyestetyki – sztuki... Więcej »

  • Rozmowa o poezji - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz Stanisława Grochowiaka „Rozmowa o poezji” z tomu „Menuet z pogrzebaczem” (1958) jest tekstem autotematycznym, w którym podejmuje się rozważanie nad istotą samej poezji. Więcej »

  • Święty Szymon Słupnik - interpretacja i analiza wiersza

    „Święty Szymon Słupnik” to wiersz Stanisława Grochowiaka pochodzący z tomu „Ballada rycerska” (1956). Utwór, jak wskazuje tytuł książki poetyckiej Grochowiaka, jest stylizowany na średniowieczną balladę rycerską. Tematyka wiersza oscyluje wokół światopoglądu średniowiecznego,... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 3 =