Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Tren X - interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
I loved this blog! Just yesterday while meontnniig a few great things that are happening ...
Roxana • 2014-12-21 08:24:12
- for services renerded to NZ ie exposing clarke and petersHe's already got his gong - for...
Melek • 2014-12-21 08:22:24
Concluindo, a propf3sito da sua resenha da Riqueza das Nae7f5es de Adam Smith, todos os Pe...
Maurice • 2014-12-21 08:22:19
Predavanje od 10.novembra u Regionalnom centru u Nišu je bilo jako, jako ieaernstntno. St...
Facundo • 2014-12-21 08:20:01
At last some raaiintloty in our little debate.
Gen • 2014-12-21 08:18:04
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Tren X” zawiera ważne – w kontekście całego cyklu – refleksje poety nad miejscem pośmiertnego przebywania duszy córki.

Podmiot liryczny zadaje serię pytań skierowanych bezpośrednio do Urszulki. Poeta, ojciec, ale i filozof poszukuje tej sfery (poziomu duchowości), w której mógłby nastąpić kontakt z duszą dziecka. Padają nazwy miejsc, jakie renesansowy humanista mógł uważać za „właściwe” zaświaty.

Kochanowski wskazuje kolejno: „wszytki nieba” (czyli: najwyższe nieba), raj, Wyspy Szczęśliwe, „jeziora tęskliwe”, zdroj niepomny” (mitologia grecka), czyściec. Pada także nawiązanie do reinkarnacji („Wzięłaś na się postawę i piórka słowicze?”, „Czyś po śmierci tam poszła, kędyś pierwej była”).

Wyliczenie możliwych, według poety, miejsc przebywania duszy Urszulki daje czytelnikowi szeroki obraz jego światopoglądu. Autor nie odrzuca żadnej z możliwości, przeciwnie – zdaje się „rozszerzać” swoje poszukiwania. Ostatnie wersy trenu zawierają rozpaczliwą prośbę do córki. Ojciec-poeta prosi o kontakt, drobny znak. Chce wierzyć, że jakaś część dziecka nadal istnieje. Podmiot liryczny błaga o pociechę – sen, a nawet przybycie ducha („cienia”, „mary”).

Budowa Trenu X jest regularna, wiersz napisany został trzynastozgłoskowcem. Utwór ten – podobnie jak większość z trenów – rozpoczyna się apostrofą: „Orszulo moja wdzięczna”. Większa część tekstu składa się z pytań retorycznych („Czyliś do raju wzięta?”). Ostatnie cztery wersy zawierają prośbę podmiotu lirycznego do córki. Inne środki stylistyczne to epitety oraz powtórzenia.

Polecamy również:

  • Treny - interpretacja cyklu

    „Treny” Jana Kochanowskiego to bodaj najpopularniejsze polskie dzieło dotyczące problematyki śmierci, utraty ukochanej osoby. Zgodnie z wymogami gatunku, w całym cyklu pojawiają się kolejno wątki: żalu, opłakiwania straty, pochwał zalet zmarłej, pocieszenia i ukojenia bólu (napomnienia).

  • Treny - motywy literackie

    Cierpienie to oczywisty wątek, związany z założeniami samego gatunku, jakim jest tren. Żal, rozpacz, opłakiwanie straty – wszystkie je odnajdziemy w większości utworów cyklu.

  • Tren I - interpretacja i analiza

    Pierwszy utwór z cyklu XIX Trenów Jana Kochanowskiego w pewnym stopniu wprowadza odbiorcę w sytuację liryczną i zapowiada dalszy ciąg. Już w tym utworze podmiot liryczny daje się poznać jako nieszczęśliwy ojciec, poeta i filozof. Te trzy role będą nieustannie obecne w całym cyklu.

  • Tren V - interpretacja i analiza

    Tren V stanowi w całości metaforę – poeta porównuje Urszulkę do drzewa oliwkowego, które zostaje nieopatrznie ścięte. Jeśli idzie o cały cykl, Tren V należałby do grupy tych, które charakteryzują zmarłą córeczkę.

  • Tren VII - interpretacja i analiza

    Tren VII to przykład rozpamiętywania zmarłego określanej jako comploratio, czyli opłakiwanie. Poeta skupia się przede wszystkim na swoim żalu po stracie córeczki.

Przepisz kod:
wczytaj nowy