Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Trans-Atlantyk jako polemika z narodowymi mitami i głos w dyskusji na temat patriotyzmu

Ostatnio komentowane
po co ciagle pisze ze głowna postac z quo wadis ale tak to spk
kto • 2018-05-23 21:05:40
WTF...
Boss • 2018-05-23 19:26:01
słabo XD ... a tak naprawdę to dobra robota pomogło mi :D
Szlaufik • 2018-05-23 18:22:00
noob
bhjbj • 2018-05-23 15:53:03
gg
glhf • 2018-05-23 15:26:26
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Trans-Atlantyk” to powieść konfrontująca polskie mity narodowe z rzeczywistością Polaków na emigracji. Autor w krzywym zwierciadle ukazuje polską mentalność w wersji sarmackiej. Uwypukla przede wszystkim polski kompleks niższości, maskowany za przesadną butą, patosem, martyrologią i pustymi gestami.

Minister, Rachmistrz, trzej wspólnicy nie pasują do spokojnego i radosnego społeczeństwa argentyńskiego. Przynależność do narodu, który od ponad stu lat nie istnieje na mapie, każe im na każdym kroku udowadniać swoją wartość i okazywać wyższość, której nie czują; w ten sposób rekompensują sobie poczucie niższości. Minister chce, aby Gombrowicz pisał o wielkich polskich poetach, za wszelką cenę pragnie nagłośnić bohaterstwo Tomasza stającego do pojedynku, przy każdej okazji wygłasza napuszone mowy i frazesy o zwycięstwie i potędze narodu, zaś z Gombrowicza chętnie uczyniłby Geniusza.

Cała Polonia skażona jest bylejakością i niemocą. Ich działania nie prowadzą do niczego. Wielkie zamiary kończą się banalnie – po starciu Gonzala z Tomaszem: „wszyscy się rozeszli, wszystko Się rozeszło”. Kiedy wreszcie dochodzi do pojedynku, toczy się on bez kul i kończy bezkrwawo. Polowanie odbywa się bez

Polecamy również:

  • Trans-Atlantyk - plan wydarzeń

    1. Wyjazd Gombrowicza do Argentyny 2. Wybuch wojny 3. Decyzja o pozostaniu zagranicą Więcej »

  • Trans-Atlantyk - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, motywy)

    W sierpniu 1939 roku Gombrowicz wyjechał do Argentyny. Miał tam spędzić, jak się okazało, większą cześć swojego życia na emigracji. To w Argentynie powstał „Trans-Atlantyk”, który został wydany w Paryżu w 1953 roku. Książka wywołała falę krytyki w Polsce. Krytycy oskarżali Gombrowicza o brak... Więcej »

  • Trans-Atlantyk - bohaterowie

    Narrator i główny bohater powieści, noszący imię i nazwisko autora, a także dzielący z nim wiele doświadczeń. Jest Polakiem, którego wybuch wojny zastał w Buenos Aires i jako jedyny z pasażerów „Chrobrego” nie zamierza wracać do kraju. Więcej »

  • Trans-Atlantyk - problematyka

    „Trans-Atlantyk” to rozrachunek Gombrowicza z polskimi mitami narodowymi, ośmieszenie sarmackiej kultury i romantycznych mrzonek. Pisarz w karykaturalny sposób obrazuje polską emigrację, jej kompleksy i anachroniczność. Więcej »

  • Groteska w Trans-Atlantyku

    Absurdalność świata przedstawionego nasila się w „Trans-Atlantyku” w miarę rozwoju akcji. Powieść rozpoczyna się w konwencji realistycznej, w tradycyjny sposób wprowadzony zostaje główny bohater, czas i miejsce akcji. Więcej »

Komentarze (0)
4 + 1 =