Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Teoria Czystej Formy

Ostatnio komentowane
GEOMETRIA:-)
K • 2017-02-23 20:39:53
Wszystko dobrze opisane
Penisiarz123 • 2017-02-23 18:21:32
Popieram Profesora
Szymon • 2017-02-21 10:32:57
Analiza i interpretacja wierszy Miłosza to męka...
maturzysta • 2017-02-19 17:29:33
Beznadzieja
Jerzy • 2017-02-19 14:52:08
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Teoria Czystej Formy

Teoria Czystej Formy znajduje się w centrum filozoficzno-estetycznych poglądów Witkacego. Twórca dokładnie wyłożył ją w swoich pismach: „Pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie istnienia” (wyd. 1935), „Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia” (1919), „Szkice estetyczne” (1922), „Teatr” (1923). Witkiewiczowskie pojęcie Czystej Formy odnosi się do każdej dziedziny artystycznej, szczególnie jednak do malarstwa i dramatu.

Witkacy prezentuje stanowisko, zgodnie z którym środki formalne dzieła mają stanowić wyraz i jednocześnie źródło uczuć metafizycznych. Jak wskazuje Jerzy Kwiatkowski, autor „Pożegnania jesieni” rozumie jednak metafizykę w sposób szczególny. Najważniejsze znaczenie ma tu mianowicie realizacja zasady „jedności w wielości”. Tym samym określony przedmiot dzieła (np. postać w dramacie) stanowi jednocześnie samodzielną jednostkę, ale też część większej całości. Owa relacja pomiędzy jednością i wielością ma charakter antynomiczny. Dzięki przeżyciu estetycznemu odbiorca ma zatem doświadczyć metafizycznego zjednoczenia z samym bytem.

Dzieło powinno zatem stać się zespołem elementów formalnych, które razem będą tworzyć piękno, które umożliwi człowiekowi

Polecamy również:

  • Szewcy - streszczenie

    Widzimy warsztat szewski, Sajetan prowadzi rozmowę z czeladnikami. Peroruje o rewolucji i wypowiada się o klasie robotniczej – porównuje ją do nawozu. Sajetan jawi się, z jednej strony jako pogodzony z losem, a z drugiej pogardzający wyższymi klasami. Więcej »

  • Pożegnanie jesieni - streszczenie

    Głównym bohaterem powieści jest Atanazy Bazakbal (młody prawnik szlacheckiego pochodzenia), który zdradza typowe cechy umysłowości dekadenckiej. Mimo że ma wierną i kochającą narzeczoną Zosię Osłabędzką, postanawia ją zdradzić z zepsutą, rudowłosą pięknością, Helą Bertz. Narzeczoną postrzega jako... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 5 =