Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Teoria Czystej Formy

Ostatnio komentowane
bardzo lubie to moja rodzina
kalioficjalny • 2018-01-18 13:08:57
Chłopiec trzyma bagnet? Wolność trzyma bagnet?
Kuba • 2018-01-18 09:57:13
ten tekst jest bardzo osobisty
stalker • 2018-01-16 19:50:27
www.wp.pl
as • 2018-01-15 17:25:25
Ty fajny
Fajnioszek • 2018-01-14 21:10:46
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Teoria Czystej Formy

Teoria Czystej Formy znajduje się w centrum filozoficzno-estetycznych poglądów Witkacego. Twórca dokładnie wyłożył ją w swoich pismach: „Pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie istnienia” (wyd. 1935), „Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia” (1919), „Szkice estetyczne” (1922), „Teatr” (1923). Witkiewiczowskie pojęcie Czystej Formy odnosi się do każdej dziedziny artystycznej, szczególnie jednak do malarstwa i dramatu.

Witkacy prezentuje stanowisko, zgodnie z którym środki formalne dzieła mają stanowić wyraz i jednocześnie źródło uczuć metafizycznych. Jak wskazuje Jerzy Kwiatkowski, autor „Pożegnania jesieni” rozumie jednak metafizykę w sposób szczególny. Najważniejsze znaczenie ma tu mianowicie realizacja zasady „jedności w wielości”. Tym samym określony przedmiot dzieła (np. postać w dramacie) stanowi jednocześnie samodzielną jednostkę, ale też część większej całości. Owa relacja pomiędzy jednością i wielością ma charakter antynomiczny. Dzięki przeżyciu estetycznemu odbiorca ma zatem doświadczyć metafizycznego zjednoczenia z samym bytem.

Dzieło powinno zatem stać się zespołem elementów formalnych, które razem będą tworzyć piękno, które umożliwi człowiekowi

Polecamy również:

  • Szewcy - streszczenie

    Widzimy warsztat szewski, Sajetan prowadzi rozmowę z czeladnikami. Peroruje o rewolucji i wypowiada się o klasie robotniczej – porównuje ją do nawozu. Sajetan jawi się, z jednej strony jako pogodzony z losem, a z drugiej pogardzający wyższymi klasami. Więcej »

  • Pożegnanie jesieni - streszczenie

    Głównym bohaterem powieści jest Atanazy Bazakbal (młody prawnik szlacheckiego pochodzenia), który zdradza typowe cechy umysłowości dekadenckiej. Mimo że ma wierną i kochającą narzeczoną Zosię Osłabędzką, postanawia ją zdradzić z zepsutą, rudowłosą pięknością, Helą Bertz. Narzeczoną postrzega jako... Więcej »

Komentarze (0)
4 + 4 =