Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Teatrzyk Zielona Gęś – opracowanie ogólne

Ostatnio komentowane
genialne
bobo • 2017-06-20 19:33:18
Przepraszam, ale islam nie jest religią a ideologią która podporządkowuje sobie wszyst...
Dyabeł • 2017-06-14 09:57:54
nie wiem o co ci chodzi
To ja • 2017-06-13 20:59:19
Interesujące no ;)
Olcix • 2017-06-13 14:33:24
o czym to jest? Czytam od wielu lat,różną literaturę, ale nie polecam
ja • 2017-06-13 09:35:58
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Teatrzyk Zielona Gęś – opracowanie ogólne

„Teatrzyk Zielona Gęś” to cykl miniatur teatralnych Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, który ukazywał się w „Przekroju” w latach 1946 – 1950. Pisarz na łamach tego pisma równocześnie publikował felietony poetyckie „Listy z fiołkiem”, które wspólnie tworzyły satyryczną gałąź jego twórczości (zostały po śmierci Gałczyńskiego wydane pod jedną okładką: „Satyra, groteska, żart liryczny”). Jak zaznacza Marta Wyka, nazwa cyklu wyraźnie odwołuje się do kabaretu „Zielony Balonik”, słynnego młodopolskiego przedsięwzięcia zainicjowanego przez Tadeusza Boya-Żeleńskiego.

Świat absurdu

Głównymi kategoriami estetycznymi „Teatrzyku” są absurd i groteska. Mamy tu do czynienia ze swoistą wizją świata „na opak”, w którym rządzą prawa dziwacznej logiki. Komizm miesza się z tragizmem, co powoduje, że śmiech przestaje być czystą i niewinną zabawą, ale niespodziewanie odsłania groźne oblicze rzeczywistości. Szczególnie absurdalne wydają się miniatury polityczne, np. „Trzy gwiazdki na niebie”. W tekście tym główny bohater Gżegżółka (postać stale powracająca w kolejnych minidramatach) zamiast zdecydować się na którąś z dwóch opcji politycznych symbolizowanych przez gwiazdy, wybiera trzecią i trafia do

Polecamy również:

  • Koniec świata – interpretacja i analiza

    Poemat ukazał się po raz pierwszy w 1929 roku. Koniec lat 20. i początek 30. był okresem kształtowania się postaw katastroficznych, które miały znaleźć swój literacko najlepszy wyraz w drugiej połowie lat 30., w wierszach miedzy innymi takich poetów jak Józef Czechowicz czy Czesław Miłosz. Więcej »

  • Rozmowa liryczna – interpretacja i analiza

    Wiersz jest rozmową dwojga kochanków. Kobieta pyta mężczyznę, jak bardzo ją kocha. W odpowiedzi zakochany przywołuje niezliczoną ilość sytuacji, których różnorodność, jak zapewnia, wcale nie zmienia jego miłości, ponieważ kocha we wszystkich możliwych okolicznościach. Więcej »

  • Serwus, Madonna – interpretacja i analiza

    Wiersz „Serwus, madonna” Ildefonsa Gałczyńskiego to przykład poezji miłosno-religijnej, w której ujawnia się talent poetycki autora. Mamy tu bowiem do czynienia z charakterystycznym dla tego twórcy połączeniem zmysłu komicznego z tonacją liryczną. Więcej »

  • Prośba o wyspy szczęśliwe – interpretacja i analiza

    Podmiot liryczny prosi o to, by mógł być zabrany do miejsca, w którym zawsze będzie czuł się szczęśliwy. Prośba skierowana jest do kochanki, dlatego wiersz można traktować jako wyraz pragnienia miłości. Więcej »

  • Kryzys w branży szarlatanów – interpretacja i analiza

    Wiersz Gałczyńskiego „Kryzys w branży szarlatanów” to przewrotna satyra, w której poeta ukazuje przemiany kulturowe współczesnego świata, a także wypowiada się na temat poezji lirycznego nonsensu. Więcej »

Komentarze (2)
4 + 2 =
Komentarze
uhhn • 2017-05-08 14:44:26
;)
xdfgh • 2016-01-19 19:05:15
:)