Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Teatr barokowy - cechy i przedstawiciele

Ostatnio komentowane
Spoko
kupa • 2018-05-25 18:04:43
zupa romana
zupcia • 2018-05-25 14:12:58
UWAGA! literówki
Karol • 2018-05-24 18:04:53
po co ciagle pisze ze głowna postac z quo wadis ale tak to spk
kto • 2018-05-23 21:05:40
WTF...
Boss • 2018-05-23 19:26:01
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA
Rekonstrukcja Teatru Globe w Londynie
Rekonstrukcja Teatru Globe w Londynie
Secretlondon (7 X 2005)

W epoce baroku teatr rozwijał się dwutorowo – z jednej strony zerwano z hegemonią budynków wybudowanych z myślą o wystawianiu dzieł dramatycznych, coraz większą popularność zdobywały bowiem parateatralne widowiska uliczne i urządzanie podobnych scen w prywatnych rezydencjach magnatów; z drugiej strony jednak owym tradycyjnym budowlom nadano nowy kształt – funkcjonujący do dziś – w postaci konstrukcji pudełkowych ze sceną wyraźnie odgrodzoną od publiczności, a przez to przystosowaną do skomplikowanych dekoracji i stale unowocześnianej maszynerii. Ów fakt odzwierciedlał również ideową różnorodność barokowego teatru, który obficie czerpał zarówno z tradycji antycznej, jak i tematów biblijnych, stąd też bardziej precyzyjnie byłoby powiedzieć o kilku typach XVII-wiecznych scen, niż o ówczesnym teatrze jako zjawisku wewnętrznie koherentnym.

Jedną z takich form był teatr jezuicki wyrastający z popularyzacji teatrów szkolnych, które cieszyły się największą popularnością w stojących na wysokim poziomie humanistycznym kolegiach Towarzystwa Jezusowego. Przedstawianym tu spektaklom przyświecała idea kontrreformacyjnego dydaktyzmu, stąd też króluje w nich tematyka religijna, w późnym baroku wzbogacona

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 4 =