Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Konflikt pokoleń w Tangu

Ostatnio komentowane
w ostatnim zdaniu powinno być "dwóch" a nie "dwuch" :)
gość • 2015-06-30 18:40:20
beznadzieja
jgfbu • 2015-06-16 19:02:26
łow łow łów pieseł jest leprzy
pp • 2015-06-15 18:20:49
:)
ktoś • 2015-06-14 17:52:16
Dziękuje eszkoło.pl Ten tekst mi pomógł.
Oci • 2015-06-14 12:05:36
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

które nie ma „formy”, które nie respektuje żadnych zasad, które zburzyło wszelki porządek.

Artur nie może znieść takiej rzeczywistości, nie jest w niej szczęśliwy. Okazuje się, że brak tradycji jest bardziej dotkliwy niż wymogi i ograniczenia, jakie ta narzuca. Artur nie może ścierpieć bałaganu panującego w domu, odzwierciedlającego panujące w nim stosunki międzyludzkie. Drażni go sposób ubierania się domowników, szczególnie niedbalstwo ojca, grubiańskie zachowanie Edka, którym wszyscy się zachwycają i zaczynają go naśladować, ciągłe granie w karty i jawny romans matki. W gniewie oskarża rodziców:

(…) Tu już nie ma w ogóle żadnej tradycji ani żadnego systemu, są tylko fragmenty, proch! Bezwładne przedmioty. Wyście wszystko zniszczyli i niszczycie ciągle, aż zapomnieliście sami, od czego się właściwie zaczęło (…).

Przywrócenie norm moralnych, tradycji, konwenansów jest Arturowi potrzebne, by móc buntować się przeciwko pokoleniu rodziców i dziadków. Artur ubiera się starannie w garnitur, studiuje medycynę, choć rodzice woleliby, by był artystą. Jego postawa wyraża sprzeciw wobec wszystkich domowników – Artur jest w swojej walce samotny.

Babcia wydaje się najbardziej przywiązana

Polecamy również:

Przepisz kod:
wczytaj nowy