Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Tango jako dramat rodzinny

Ostatnio komentowane
Bardzo przydatne
Mielo • 2018-01-21 11:58:36
Świetne!
Łongakom • 2018-01-21 11:17:13
bardzo lubie to moja rodzina
kalioficjalny • 2018-01-18 13:08:57
Chłopiec trzyma bagnet? Wolność trzyma bagnet?
Kuba • 2018-01-18 09:57:13
ten tekst jest bardzo osobisty
stalker • 2018-01-16 19:50:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Tango jako dramat rodzinny

Sławomir Mrożek ukazuje w „Tangu” trzypokoleniową rodzinę – zabieg częsty w mieszczańskiej komedii rodzinnej. W przedstawionym domu role zostały jednak odwrócone: młode pokolenie nie ma przeciw czemu się buntować, ponieważ poprzednie zburzyło już wszystkie zasady. Eleonora wspomina, jak wyglądało to zrywanie z tradycją:

(…) Stomil, pamiętasz, jak rozbijaliśmy tradycję? Posiadłeś mnie w oczach mamy i papy, podczas premiery <<Tannhausera>>, w pierwszym rzędzie foteli, na znak protestu. Straszny był skandal. Gdzie te czasy, kiedy to jeszcze robiło wrażenie. Starałeś się wtedy o moją rękę (…).

Nawet ona żałuje, że obecnie takie zachowanie nie robi na nikim wrażenia. Ich pokolenie mogło jeszcze bulwersować otoczenie, Artur nie jest już natomiast w stanie nikogo obrazić, ponieważ wszystko jest dozwolone:

(…) Buntować się przeciwko wam? A kto wy jesteście? Bezkształtna masa, amorficzny stwór, zatomizowany świat, tłum bez formy i konstrukcji. Waszego świata już nie można nawet rozsadzić. Sam się rozlazł (…).

W „Tangu” relacje między członkami rodziny zostały zaburzone, brak tu zwykłej życzliwości i troski. Uwagę zwraca przede wszystkim chłodny stosunek Eleonory do Artura. Wydaje się, że

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 3 =