Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sztuka oświecenia - charakterystyka

Ostatnio komentowane
Popieram Profesora
Szymon • 2017-02-21 10:32:57
Analiza i interpretacja wierszy Miłosza to męka...
maturzysta • 2017-02-19 17:29:33
Beznadzieja
Jerzy • 2017-02-19 14:52:08
XDDDDDDD
XD • 2017-02-17 09:04:28
Myślę że notatka jest bardzo przydatna. Pozdrawiam Angelika
Angelika • 2017-02-17 08:55:40
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Sztuka oświecenia - charakterystyka

Oświecenie w Europie datuje się na okres od końca XVII wieku do początku XIX. W tym czasie w sztuce panowało kilka istotnych nurtów: klasycyzm, rokoko i sentymentalizm. Granice między nimi nie są jednoznaczne. Poszczególne tendencje wzajemnie się przenikały, w różnych dziedzinach sztuki przyjmując różne formy.

Kontynuację renesansowych idei stanowił styl klasycystyczny nawiązujący do sztuki antycznej. Styl ten dominował w latach 1720-1770 i stanowił swego rodzaju pomost pomiędzy barokiem a oświeceniem. Zwolennikiem klasycyzmu był Ludwik XIV. Jego siedziba, paryski Wersal, to doskonały przykład zamiłowania do klasycznego piękna. Otaczający pałac ogród jest proporcjonalny, regularny i harmonijny, choć i w nim później pojawią się elementy charakterystyczne dla nastrojowego sentymentalizmu. Zarówno Łuk Triumfalny, jak i liczne niskie, ale rozległe pałacyki postawione na planie prostokąta to świetne przykłady sztuki klasycystycznej.

Oranżeria w Wersalu/
Oranżeria w Wersalu/ fot. Urban (30.01.2005) [na] wikipedia.org

 

Przejawem klasycyzmu w europejskiej architekturze są liczne okrągłe kościoły zwieńczone kopułą. Architektura dążyła do zwartości bryły, prostoty, symetrii i ograniczenia zdobnictwa. W tym czasie powstawało wiele budynków na planie prostokąta, o białych fasadach

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 2 =