Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sztuka baroku - charakterystyka

Ostatnio komentowane
Słabo
JD • 2016-09-30 06:38:48
idiotyczne
siema123 • 2016-09-29 14:00:50
Co oznacza, że dane połączenie jest "szczególnie korzystne"?
ciekawy • 2016-09-29 10:33:28
Super jasno,zwiezle i na temat :)
Olciagw • 2016-09-28 08:38:16
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23

Język polski

Sztuka baroku
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Sztuka baroku - charakterystyka

Annibale Carracci, Domine, quo vadis
Annibale Carracci, Domine, quo vadis

Na początku XIX wieku portugalskiego terminu „barocco” zaczęto używać na określenie lekceważonego okresu „przejściowego” pomiędzy renesansem a klasycyzmem, kojarząc go głównie z tym, co przeładowane i pozbawione smaku. Dopiero pełen rozkwit Romantyzmu przyniósł rehabilitację sztuki barokowej jako pełnej fantazji i uroku, fascynującej atmosferą mistycyzmu, irracjonalności, a jednocześnie niezwykłym przywiązaniem do detali i kunsztownym zdobnictwem. W swej „wylewności” sztuka barokowa znacząco różniła się od osiągnięć Odrodzenia, ale w swej istocie nie stanowiła ich zaprzeczenia, a jedynie przetworzenie z nowej perspektywy – harmonii poszukiwano nie w łączeniu elementów jednorodnych w statyczną całość, lecz w zespalaniu ze sobą przeciwieństw w dynamicznej formie.

Na kształt sztuki barokowej niebagatelny wpływ miały najważniejsze wydarzenia współczesnego świata, przede wszystkim zaś postanowienia soboru trydenckiego, który zapoczątkował działania kontrreformacji. Kościół katolicki miał dążyć do odbudowania jedności wśród swych wiernych, w czym sztuka miała pomagać mu poprzez współtworzenie wizji Boga jako źródła porządku olśniewającego swą doskonałością i bogactwem. Stąd też kojarzony z

Polecamy również:

2 + 2 =