Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Święty Szymon Słupnik - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
po co ciagle pisze ze głowna postac z quo wadis ale tak to spk
kto • 2018-05-23 21:05:40
WTF...
Boss • 2018-05-23 19:26:01
słabo XD ... a tak naprawdę to dobra robota pomogło mi :D
Szlaufik • 2018-05-23 18:22:00
noob
bhjbj • 2018-05-23 15:53:03
gg
glhf • 2018-05-23 15:26:26
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Święty Szymon Słupnik” to wiersz Stanisława Grochowiaka pochodzący z tomu „Ballada rycerska” (1956).

Utwór, jak wskazuje tytuł książki poetyckiej Grochowiaka, jest stylizowany na średniowieczną balladę rycerską. Tematyka wiersza oscyluje wokół światopoglądu średniowiecznego, ważną rolę odgrywa w niej pareneza, a więc wzorce osobowe, w tym wypadku świętego i rycerza.

Poeta przywołuje w swoim tekście średniowieczną formułę świętości opartą na ascezie. Jej figurą jest święty Szymon Słupnik, który w imię specyficznie rozumianej woli Bożej spędził całe życie siedząc na słupie. Jego wybór został oceniony przez potomnych w kategoriach przeznaczenia, losu, jaki Panu spodobało się zgotować człowiekowi. Czytelnik dowiaduje się jednak ze zdziwieniem, że Bóg może „powołać” człowieka nie tylko do świętości, ale także do tragicznej śmierci w bólu i poniżeniu. Poeta przywołuje obraz chłopaka powieszonego przez rozwścieczony tłum, o którym mówi się, że „powołał go Pan na stryk” oraz zgwałconej i zamordowanej dziewczyny, „powołanej” „na gnój”.

Ostry kontrast pomiędzy słowem „powołać” zaczerpniętym z dyskursu religijnego a „strykiem” i „gnojem” uzmysławia paradoksalność podobnego sposobu rozumowania.

Polecamy również:

  • Płonąca żyrafa - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz Stanisława Grochowiaka „Płonąca żyrafa” z tomu „Menuet z pogrzebaczem” (1958) przyjmuje postać ekfrazy, czyli poetyckiego opisu słynnego obrazu Salvadora Dalego pod tym samym tytułem. Poeta interpretuje surrealistyczne dzieło jako swoisty manifest antyestetyki – sztuki... Więcej »

  • Rozmowa o poezji - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz Stanisława Grochowiaka „Rozmowa o poezji” z tomu „Menuet z pogrzebaczem” (1958) jest tekstem autotematycznym, w którym podejmuje się rozważanie nad istotą samej poezji. Więcej »

  • Turpizm w poezji Stanisława Grochowiaka - opracowanie

    Określenie „turpizm” zostało po raz pierwszy użyte przez Juliana Przybosia w wierszu „Oda do turpistów”, w którym oskarżył on autorów – m.in. Stanisława Grochowiaka, Tadeusza Różewicza, Mirona Białoszewskiego – o epatowanie brzydotą w... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 1 =