Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Starożytność a średniowiecze - dwie epoki i dwie wizje świata

Ostatnio komentowane
Świetne! Dziękuję bardzo :D
Maruda • 2017-10-23 14:16:27
ale słabe
jolo • 2017-10-23 13:16:09
a obrazy???
hejo jejo • 2017-10-21 15:56:37
GFDGFDGHFHGHF
ADSDSAFRREDSGFDSGFDS • 2017-10-21 13:55:32
Ten tekst badzo mi pomugł :*
Wiktoria • 2017-10-21 13:47:58
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Starożytność a średniowiecze - dwie epoki i dwie wizje świata

Starożytność (koniec IV w. p.n.e. – 476 n.e.) i średniowiecze (476 n.e. – 1492 n.e.) to dwie epoki, które niewątpliwie stworzyły podwaliny dzisiejszej kultury. I chociaż znajdują się one w bezpośrednim sąsiedztwie, wykształciły zupełnie inne sposoby widzenia świata.

I. Starożytność i średniowiecze - religia

a) starożytność

1. Religia w starożytności była głównie politeistyczna. W Europie dominował model, który wykształcił się w ówczesnej Grecji. Każdy aspekt ziemskiego bytowania miał swojego patrona (np. nauka – Atena, sztuka – Apollo, wojna – Ares). To właśnie do niego zwracali się ludzie, by wybłagać korzystny dla siebie obrót spraw. Głównym bogiem i zarazem opiekunem bóstw pomniejszych był Zeus.

2. Krainą, do której ludzie trafiali po śmierci, był Hades. Dzielił się on na trzy części:
- Pola Elizejskie, czyli obszar pobytu ludzi zasłużonych,
- Ereb, czyli miejsce dla niczym niewyróżniających się,
- Tartar, czyli strefa, gdzie złoczyńcy byli poddawani bolesnym torturom.

3. Bogów wyobrażano sobie jako ludzi (antropomorfizacja). Większość z nich cechowała się wspaniałą budową ciała (za wyjątek można uznać Hefajstosa – kalekiego kowala). Bogowie greccy nie prowadzili pokojowej koegzystencji,

Polecamy również:

  • Światopogląd i filozofia średniowiecza - charakterystyka

    Średniowiecze to epoka, którą datuje się na okres od 476 r. n.e. do ok. 1492 r. Światopogląd i filozofia tego okresu zostały zdominowane przez religię chrześcijańską oraz – ściśle z nią związany – teocentryzm. Znajdowało to swoje odzwierciedlenie nie tylko w sztuce i średniowiecznym systemie... Więcej »

  • Kultura i sztuka średniowiecza - charakterystyka

    Średniowiecze to epoka w dziejach ludzkości trwająca od 476 r. n.e. do 1492 r. (rok odkrycia Ameryki przez Krzysztofa Kolumba, jedna z możliwych dat początku renesansu). W tym okresie, chociaż nazywanym ciemnymi wiekami, pojawiło się wiele interesujących nurtów w sztuce oraz nastąpił intensywny rozwój... Więcej »

  • Uniwersalizm średniowieczny - cechy i przykłady

    Uniwersalizm średniowieczny przejawia się przede wszystkim w powszechności i jednolitości panujących wówczas zasad, trendów kulturowych oraz stosunków społecznych. Niemalże cała europejska cywilizacja średniowieczna była uporządkowana w ten sam sposób, na który to porządek... Więcej »

  • Literatura średniowieczna - cechy charakterystyczne

    Literatura średniowieczna, podobnie jak inne gałęzie sztuki powstające w tej epoce, była bardzo mocno związana z religią chrześcijańską. Pełniła przede wszystkim funkcję instrumentalną – propagując określone idee, tworząc wzorce postępowania itp. Wartość artystyczna często schodziła na drugi plan, ustępując... Więcej »

  • Zabytki języka polskiego

    Pierwszym zdaniem, jakie zostało napisane w języku staropolskim, było: „Day, ut ia pobrusa, a ti poziwai” (wymowa: „Daj, uć ja pobrusza, a ti poczywaj, znaczenie: „Daj, niech ja pomielę, a ty odpoczywaj). Datowane jest ono na ok. 1270 r. i znajduje się w „Księdze henrykowskiej”... Więcej »

Komentarze (1)
3 + 2 =
Komentarze
Nicodemus • 2016-12-10 22:33:06
W tym artykule jest błąd merytoryczny. Otóż edykt mediolański, wydany przez cesarza Konstantyna I Wielkiego, dawał jedynie prawo swobody wyznawania dowolnej religii, w tym chrześcijańskiej. Skutkiem edyktu mediolańskiego było zakończenie prześladowań chrześcijan w Imperium Rzymskim. Chrześcijaństwo stało się religią panującą w starożytnym Rzymie dzięki cesarzowi Teodozjuszowi I Wielkiemu. Wydał on m. in. edykt tesaloński, który chrześcijaństwo uznawał za jedyne prawowite wyznanie. Wszelkie odstępstwa od powszechnie przyjętych dogmatów miały uznane za przestępstwo ścigane prawem. Dotyczyło to także religii pogańskich. Wskutek tego edyktu, rozpoczęło się prześladowanie pogan i heretyków.