Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Sonet 132 - interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
bardzo przydatny thx
majch • 2015-05-29 15:25:05
Ptaki mają opływowe ciało, które składa się z głowy, szyi, tułowia, skrzydeł oraz...
Dominika • 2015-05-28 13:30:13
OKejjjjjjjj
I'm kox • 2015-05-28 06:48:48
+ trzy zera do liczby
Ciągle załamany • 2015-05-27 23:14:08
To napisał Aleks Sakowski ze szkoły SP 12 w Gdańsku KLASA 5i !!!! On jest downem
gggg • 2015-05-27 13:49:48
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Sonet zaczynający się od słów „Jeśli to nie jest miłość...”, należy do cyklu sonetów poświęconych uczuciu poety do tajemniczej Laury. Jest to przykład liryki bezpośredniej i osobistej. Podmiotem lirycznym jest zakochany mężczyzna, który rozważa istotę miłości.

Tetrastychy zbudowane zostały na zasadzie alternatywnych zapytań: podmiot liryczny stawia samemu sobie pytania o miłość, jej naturę, przyczyny i konsekwencje. Każdy wers zawiera dwa pytania, przy czym drugie skutkuje swoistym zaprzeczeniem pierwszemu. Z kolei zamiast odpowiedzi, po każdym pytaniu następuje kolejne, wprowadzające jeszcze większy zamęt.

Taka konstrukcja skutkuje piętrzeniem się niepewności. Podmiot liryczny jest zdezorientowany, czy to, co czuje, to miłość: „Jeśli to nie miłość – cóż ja czuję?/ A jeśli miłość – co to jest takiego?”. Nie potrafi jej zdefiniować ani określić: „Jeśli rzecz dobra - skąd gorycz, co truje?/ Gdy zła - skąd słodycz cierpienia każdego?”. Poeta ukazuje w ten sposób złożoność miłości, nie potrafi orzec nawet jednoznacznie, czy jest ona dobra czy zła. Z jednej strony, sprawia mu cierpnie, z drugiej –  daje szczęście.

Nagromadzenie pytań retorycznych podkreśla niezbadaną naturę miłości. Wydaje

Polecamy również:

  • Sonet 61 - interpretacja i analiza

    Sonet o incipicie: „Błogosławiony niechaj ów dzień będzie” dotyczy okoliczności poznania Laury, choć jej imię nigdzie nie pada. Utwór można odczytywać jako zachwyt nad rodzącym się uczuciem. Podmiot liryczny – podobnie jak w całym cyklu – to człowiek zakochany. Z wielkim...

  • Sonet 90 - interpretacja i analiza

    Sonet 90, rozpoczynający się do słów „Były to włosy złote (...)”, w całości poświęcony został Laurze. Uczucia podmiotu lirycznego nadal są żywo obecne – przedstawia dziewczynę taką, jaką jawi się w jego pamięci, ale punkt ciężkości przesunięty zostaje z jego osoby na osobę ukochanej. Można...

Przepisz kod:
wczytaj nowy