Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Sonet 132 - interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
w ostatnim zdaniu powinno być "dwóch" a nie "dwuch" :)
gość • 2015-06-30 18:40:20
beznadzieja
jgfbu • 2015-06-16 19:02:26
łow łow łów pieseł jest leprzy
pp • 2015-06-15 18:20:49
:)
ktoś • 2015-06-14 17:52:16
Dziękuje eszkoło.pl Ten tekst mi pomógł.
Oci • 2015-06-14 12:05:36
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Sonet zaczynający się od słów „Jeśli to nie jest miłość...”, należy do cyklu sonetów poświęconych uczuciu poety do tajemniczej Laury. Jest to przykład liryki bezpośredniej i osobistej. Podmiotem lirycznym jest zakochany mężczyzna, który rozważa istotę miłości.

Tetrastychy zbudowane zostały na zasadzie alternatywnych zapytań: podmiot liryczny stawia samemu sobie pytania o miłość, jej naturę, przyczyny i konsekwencje. Każdy wers zawiera dwa pytania, przy czym drugie skutkuje swoistym zaprzeczeniem pierwszemu. Z kolei zamiast odpowiedzi, po każdym pytaniu następuje kolejne, wprowadzające jeszcze większy zamęt.

Taka konstrukcja skutkuje piętrzeniem się niepewności. Podmiot liryczny jest zdezorientowany, czy to, co czuje, to miłość: „Jeśli to nie miłość – cóż ja czuję?/ A jeśli miłość – co to jest takiego?”. Nie potrafi jej zdefiniować ani określić: „Jeśli rzecz dobra - skąd gorycz, co truje?/ Gdy zła - skąd słodycz cierpienia każdego?”. Poeta ukazuje w ten sposób złożoność miłości, nie potrafi orzec nawet jednoznacznie, czy jest ona dobra czy zła. Z jednej strony, sprawia mu cierpnie, z drugiej –  daje szczęście.

Nagromadzenie pytań retorycznych podkreśla niezbadaną naturę miłości. Wydaje

Polecamy również:

  • Sonet 61 - interpretacja i analiza

    Sonet o incipicie: „Błogosławiony niechaj ów dzień będzie” dotyczy okoliczności poznania Laury, choć jej imię nigdzie nie pada. Utwór można odczytywać jako zachwyt nad rodzącym się uczuciem. Podmiot liryczny – podobnie jak w całym cyklu – to człowiek zakochany. Z wielkim...

  • Sonet 90 - interpretacja i analiza

    Sonet 90, rozpoczynający się do słów „Były to włosy złote (...)”, w całości poświęcony został Laurze. Uczucia podmiotu lirycznego nadal są żywo obecne – przedstawia dziewczynę taką, jaką jawi się w jego pamięci, ale punkt ciężkości przesunięty zostaje z jego osoby na osobę ukochanej. Można...

Przepisz kod:
wczytaj nowy