Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Smutno mi, Boże – porównanie utworów Słowackiego i Słonimskiego

Ostatnio komentowane
Dddffcccc
Dddf • 2016-09-28 19:47:57
Super jasno,zwiezle i na temat :)
Olciagw • 2016-09-28 08:38:16
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23
fajne 10/10 polecam stano mi , dzinekuje pani telec ssie pae
michas dyktator • 2016-09-27 18:46:30
może być
jrjtyjarujyok7wte4rytuji7ys • 2016-09-27 15:11:00

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Smutno mi, Boże – porównanie utworów Słowackiego i Słonimskiego

„Smutno mi Boże” Antoniego Słonimskiego jest pastiszem wiersza Juliusza Słowackiego. W obu utworach mamy do czynienia z analogiczną formą i treścią. Teksty pisane są trzynastozgłoskowcem, mają więc podniosły, niemal hymniczny charakter. Sytuacja liryczna rozgrywa się w czasie morskiej podróży. Podmiot obu wierszy to poeta, który zwraca się do Boga w lirycznym monologu-wyznaniu. Można powiedzieć, że uprawia się tu poezję konfesyjną, a nawet modlitewną. W obu wierszach dominuje więc funkcja ekspresywna.

Najważniejszym problemem jest tu wyrażenie skomplikowanych uczuć nadawcy. Co więcej, okazuje się, że emocje te są niemal identyczne. Chodzi o nastrój smutku podkreślany przez paralelne powtórzenie: „Smutno mi Boże!”.

Romantyzm à rebours

Okazuje się jednak, że oba teksty różnią się w kwestiach zasadniczych. Wiersz Słonimskiego stanowi bowiem stylizację z wyraźnym ostrzem polemicznym. Można powiedzieć, że mamy tu do czynienia z romantyczną poetyką à rebours, polegającą na całkowitym odwróceniu głównych akcentów znaczeniowych. O ile Słowacki wyraża żal za utraconą ojczyzną, o tyle Słonimski cierpi, ponieważ musi do niej wracać.

To, co jest źródłem przeżyć estetycznych dla autora „Czarnej

Polecamy również:

  • Czarna wiosna – interpretacja i analiza

    „Czarna wiosna” to poemat Słonimskiego napisany w 1919 r., który podobnie jak np. wiersz Lechonia „Herostrates” podejmuje problematykę poezji wieszczej. Tytułowa wiosna to metafora odzyskanej przez Polskę niepodległości. Wydarzenie to na gruncie literatury wywołało wielką dyskusję o... Więcej »

4 + 5 =