Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sentymentalizm w literaturze - cechy, przedstawiciele i dzieła

Ostatnio komentowane
Moja koleżanka powiedziała że jak się obudziła przypomniała sobie że dziś piszemy ...
Eliana for nał • 2017-03-29 15:13:51
Ha
Gałgan • 2017-03-28 19:03:29
Hastings Lionel Ismay sam jestes gamoniem
Hastings Lionel Ismay gamon • 2017-03-28 14:31:35
do niczego
mikoloaj • 2017-03-28 07:38:21
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Sentymentalizm w literaturze - cechy, przedstawiciele i dzieła

W literaturze sentymentalizm pojawił się pod koniec lat 70. XVIII wieku i trwał do początku wieku XIX. Nazwa kierunku wywodzi się do tytułu dzieła Laurence'a Sterne'a – „Podroż sentymentalna przez Francję i Włochy”.

Sentymentalizm skupiał się na człowieku jako jednostce czującej i niepowtarzalnej. Za jednym z głównych twórców kierunku, Rousseau, sentymentaliści głosili powrót do natury. W przeciwieństwie do oświeceniowego racjonalizmu, sentymentalizm był rozczarowany cywilizacją, obarczając ją winą za niespełnienie i zło w świecie. Uczucia, które stanowiły o indywidualizmie i wartości człowieka, nie podlegały władzy rozumu. Ceniono sobie prostotę i naturalność, cechy, które człowiek zatracił w procesie cywilizacyjnym. Normy społeczne i postęp techniki sprawiły, że ludzie stali się zagubieni i nieszczęśliwi.

Edwin Henry Landseer, Ocalona
Edwin Henry Landseer, Ocalona

 

Sentymentaliści odrzucali rozum jako główne źródło poznania na rzecz empiryzmu i sensualizmu. Zgodnie z założeniami kierunku, dzieło sztuki powinno być skoncentrowane na psychice, uczuciach i stanach wewnętrznych bohaterów. Ponadto, często wprowadzano tematykę społeczną i elementy dydaktyczne. W charakterystyce bohaterów podkreślano ich indywidualizm.

Angelika Kauffmann, Podróż sentymentalna
Angelika Kauffmann - obraz przedstawiający scenę z „Podróży sentymentalnej” (1780)

 

Posługiwano się stylem

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 3 =