Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sarmatyzm w literaturze baroku: Wacław Potocki, Jan Chryzostom Pasek, Wespazjan Kochowski

Ostatnio komentowane
Kacper Knap fajny dzik
Olek • 2017-05-24 07:29:59
d
d • 2017-05-23 17:26:39
To co jest napisane to oszałamiające poprostu nie mam słów płakać .........
Milena • 2017-05-23 17:08:27
Aha
PandaJanek • 2017-05-22 15:51:44
no to co bylo mianem pozytywizmu w europie?
blanty pale • 2017-05-21 19:20:25
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Sarmatyzm w literaturze baroku: Wacław Potocki, Jan Chryzostom Pasek, Wespazjan Kochowski

Sarmatyzm stał się jednym z najważniejszych zjawisk polskiej literatury barokowej zarówno dzięki swojej niepowtarzalności (nie znalazł ekwiwalentu w piśmiennictwie żadnego innego kraju ani żadnej innej epoki), jak i suwerenność względem królujących wówczas w poezji tematów i technik twórczych, związanych w ogromnej mierze z kontrreformacyjnym kryzysem wiary i filozofii. Stał się on także zjawiskiem wielopłaszczyznowym i wewnętrznie zróżnicowanym przez, niejednokrotnie, zgoła odmienne perspektywy twórców, których powszechnie uznaje się za protoplastów i propagatorów sarmatyzmu w literaturze.

Największym piewcą mitu polskiego szlachcica-Sarmaty okazał się Jan Chryzostom Pasek, który w swoich „Pamiętnikach” utrwala zarówno obraz nieustraszonego rycerza chętnie przelewającego krew za ojczyznę, jak i rubasznego szlachciury procesującego się o każdy skrawek ziemi, nie stroniącego od dobrego napitku i solidnej uczty, jak i od będących ich częstych następstwem bijatyk i awantur.

Zgoła odmienne stanowisko reprezentuje w swej twórczości Wacław Potocki, pragnąc wyeksponować pozytywne cechy polskiego szlachcica z XVII wieku i obśmiać jego wady – wszystko zaś po to, by odwieść kolejne pokolenia

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 2 =