Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Samotność bogów - streszczenie

Ostatnio komentowane
WCALE NIE BARANIE
Micho Micho • 2015-03-26 17:03:20
CO to ma być O=S=O? tam nie ma 2 wiązań pi i 2 sigma! Powinno być wiązanie koordynacy...
barany • 2015-03-26 13:05:26
Jestem po wrazeniem i mysle ze ta stronka moze wiele pomoc w nauce angielskiego pozdrawiam...
magdakora • 2015-03-26 07:51:06
fajna strona......... reklama zasłania polowe tekstu i nie da sie czytać
kirol • 2015-03-25 17:45:41
były poputczik Miłosz pisze, że służył Krajowi, chociaż służył Bierutowi. (Sergi...
JAQ • 2015-03-24 21:35:33
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

budowana jest droga. Głazy pozostałe z posągu dawnego boga nie dają się ruszyć i droga musi zatoczyć łuk, aby je ominąć.

Kapłani siadają na nich, by odpocząć. Ezra czuje tylko przenikliwe zimno, Bogumił zaś dziwi się, że kamień jest ciepły niby żywe ciało. Stara się odpędzić od siebie grzeszne myśli, ale kamień pulsuje, a jego dotyk daje mu poczucie szczęścia, jakby wtulał się w ramiona ojca: „(...) czuł się silny, bezpieczny i pełen mocy, a pulsowanie kamienia przyspieszało i wzmacniało bicie jego serca (...)”. Wtedy Bogumił usłyszał ów dziwny i dudniący głos, który wiele lat temu wzywał jego ojca do drogi.

Polecamy również:

Przepisz kod:
wczytaj nowy