Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Samotność bogów - streszczenie

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Plemię żyjące w Puszczy od 150 lat wyznaje Boga Dobroci, którego kult przynieśli „ludzie w długich sukniach”. Wraz z nimi do wioski wkroczyła także cywilizacja. Obecnie w osadzie pozostaje dwóch kapłanów: stary Isak i młody Ezra. Wiara w dawnych bogów jest zakazana, jednak oni nadal istnieją, choć już słabi i niemal zapomniani. Tylko stary szaman dba o to, by dawni bogowie nie mścili się na Plemieniu za ich zdradę.

Wszystkich mieszkańców obowiązuje Tabu – zakaz przechodzenia na drugą stronę rzeki. Można to uczynić wyłącznie w jednym miejscu. Któregoś dnia prąd znosi małą dziewczynkę na drugi brzeg w zakazanym miejscu. Wszyscy to widzą, jednak nikt nie reaguje wierząc, że jeśli zbliży się do rzeki, zostanie sparaliżowany. Jon, dwunastoletni chłopiec, nie może patrzeć obojętnie na śmierć dziecka. Rzuca się za dziewczynką do wody i ratuje ją. Znalazłszy się na zakazanym brzegu, słyszy dziwny głos. Jak się później okazuje, to wezwanie Bezimiennego, czyli potężnego dawniej boga Światowida, któremu okoliczne plemiona oddawały cześć i składały ofiary, czasem nawet z ludzi.

Od tamtej pory Jonowi zdarza się słyszeć ów dziwny i przejmujący głos. Szaman wyjaśnia mu, że jest to wezwanie Bezimiennego,

Polecamy również: