Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Rzeźba międzywojenna - cechy, kierunki, przedstawiciele, dzieła

Ostatnio komentowane
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23
fajne 10/10 polecam stano mi , dzinekuje pani telec ssie pae
michas dyktator • 2016-09-27 18:46:30
może być
jrjtyjarujyok7wte4rytuji7ys • 2016-09-27 15:11:00
nie
ja • 2016-09-27 13:16:41
fajny
lol • 2016-09-26 16:12:03

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Rzeźba międzywojenna - cechy, kierunki, przedstawiciele, dzieła

Trudno dokładnie zdefiniować koncepcję rzeźby dwudziestolecia międzywojennego, podobnie zresztą jak np. malarstwa, ponieważ przedział czasowy 1918-1939 nie pokrywa się z okresem aktywności najważniejszych kierunków artystycznych w tej dziedzinie. Wiele z nich zostało zapoczątkowanych znacznie wcześniej, bo na początku XX wieku.

Auguste Rodin
Auguste Rodin „Myśliciel”

Z pewnością wielkim prekursorem nowoczesnej rzeźby był francuski artysta Auguste Rodin, tworzący wybitne dzieła nawiązujące do symbolizmu i impresjonizmu. Tak jak Paul Cezanne w malarstwie, podobnie Rodin w rzeźbie zainspirował kierunki awangardowe, ale też neoklasyczne.

W dziełach tego okresu można zatem wyróżnić prąd kubistyczny, reprezentowany przez Pabla Picassa czy Alexandra Archipenko. Polegał on na rozbiciu jednolitej bryły na szereg mniejszych elementów i stosowaniu techniki kolażu. Archipenko nawiązywał do motywów ukraińskiego folkloru i stworzył swoistą syntezę rzeźby i malarstwa (tzw. skulptomalarstwo). Jego znanymi dziełami były: „Kobieta przed lustrem”, „Kobieta czesząca włosy”, „Tors w przestrzeni”. Inni rzeźbiarze-kubiści to Fernand Leger czy Julio Gonzales („Atlas”).

Stosunkowo niewiele rzeźb powstało w obrębie dadaizmu, można tu wymienić dzieła

Polecamy również:

3 + 5 =