Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Rzeźba międzywojenna - cechy, kierunki, przedstawiciele, dzieła

Ostatnio komentowane
slabo
msk • 2018-05-21 16:47:14
no morze być
kiri • 2018-05-21 15:58:57
JD
JD • 2018-05-21 14:39:05
Zainwestujcie w filtr spamu (mogę y o wykonać 2.50 zł za godzinę, kontakt ty@cweluch.i...
Cygrus • 2018-05-21 09:08:04
XD
TwojaStara123 • 2018-05-20 13:18:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Trudno dokładnie zdefiniować koncepcję rzeźby dwudziestolecia międzywojennego, podobnie zresztą jak np. malarstwa, ponieważ przedział czasowy 1918-1939 nie pokrywa się z okresem aktywności najważniejszych kierunków artystycznych w tej dziedzinie. Wiele z nich zostało zapoczątkowanych znacznie wcześniej, bo na początku XX wieku.

Auguste Rodin
Auguste Rodin „Myśliciel”

Z pewnością wielkim prekursorem nowoczesnej rzeźby był francuski artysta Auguste Rodin, tworzący wybitne dzieła nawiązujące do symbolizmu i impresjonizmu. Tak jak Paul Cezanne w malarstwie, podobnie Rodin w rzeźbie zainspirował kierunki awangardowe, ale też neoklasyczne.

W dziełach tego okresu można zatem wyróżnić prąd kubistyczny, reprezentowany przez Pabla Picassa czy Alexandra Archipenko. Polegał on na rozbiciu jednolitej bryły na szereg mniejszych elementów i stosowaniu techniki kolażu. Archipenko nawiązywał do motywów ukraińskiego folkloru i stworzył swoistą syntezę rzeźby i malarstwa (tzw. skulptomalarstwo). Jego znanymi dziełami były: „Kobieta przed lustrem”, „Kobieta czesząca włosy”, „Tors w przestrzeni”. Inni rzeźbiarze-kubiści to Fernand Leger czy Julio Gonzales („Atlas”).

Stosunkowo niewiele rzeźb powstało w obrębie dadaizmu, można tu wymienić dzieła

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =