Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Rzadko na moich wargach - interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
Rozumowanie indukcyjne, to takie które przebiega od szczegółu do ogółu.
Konsti • 2016-06-28 10:17:38
"gliniane, szczelnie zamknięte naczynie", "tajemniczego naczynia", "co znajduje się w pu...
homo sapines • 2016-06-23 05:46:46
Dzięki
Pabelski94 • 2016-06-14 13:28:38
W zdaniu; "Proces sterowania natężeniem prądu w kolektorze przy pomocy niewielkiego pr...
Komp20000 • 2016-06-14 12:30:45
Szkoda, ze w szkołach uczą nas kronik kogoś takiego jak Gall. Człowiek o którym wiado...
Pako • 2016-06-13 18:29:53

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Rzadko na moich wargach - interpretacja i analiza

strofa brzmią bardzo podobnie. Tę samą treść i podobną strukturę ma też strofa siódma, wyodrębniająca drugą część wiersza, mówiąca o tym, jak sam poeta postrzega miłość do ojczyzny:

(…) Więc się nie dziwcie — ktoś może/ Choć milczkiem słuszność mi przyzna —/ Że na mych wargach tak rzadko/ Jawi się wyraz Ojczyzna (…).

Już fakt konsekwentnego zapisu wyrazu „Ojczyzna” i odnoszących się do niej zaimków wielką literą, świadczy, iż jest ona dla poety prawdziwą wartością. Również określenia takie jak: najdroższa, krwią przepojona czy świętość mówią o najwyższym Kasprowicza szacunku dla znaczenia tego słowa. Czuje on jednak obrzydzenie względem ostentacyjnego manifestowania swojego patriotyzmu: „(...) chowam tę świętość/ W najgłębszej serca głębinie”.

Dla poety ojczyzna to polska ziemia, bujna i żyzna, rodzimy krajobraz: krwawniki, łopiany, podbiały, a także bolesna przeszłość symbolizowana przez ciche mogiły, w których pogrzebana jest nadzieja.

Wiersz ten powstał w okresie I wojny światowej, nie brak w nim obrazów cierpienia i zniszczenia. Podobnie jak w pierwszej części, aby je przedstawić, poeta wylicza przykłady, rozpoczynając kolejne strofy od zaimków „jakiś”, „jakaś”, „jakoweś”:

Polecamy również:

  • Rozmiłowała się ma dusza - interpretacja, środki stylistyczne

    Utwór o incipicie „Rozmiłowała się ma dusza...” otwiera tom Kasprowicza pt.: „Księga ubogich” i jest wyrazem światopoglądu poety – zawiera akceptację dla świata urządzonego przez Boga. Afirmacja życia łączy się ze zgodą na śmierć. Taki jest porządek rzeczy i trzeba się z nim... Więcej »

  • Witajcie, kochane góry - interpretacja i analiza

    Wiersz zaczynający się od słów: „Witajcie, kochane góry...” opatrzony został numerem jeden w „Księdze ubogich” Kasprowicza. Za jego sprawą zostaje wprowadzona do tomu tematyka górska. Podmiot liryczny powraca w rodzinne strony po długim okresie rozłąki i z zachwytem... Więcej »

  • Nie ma tu nic szczególnego - interpretacja i analiza

    „Nie ma tu nic szczególnego...” to trzeci z liryków zawartych w „Księdze ubogich”. Poeta ukazuje w nim zwykły wiejski zakątek, oddając w ten sposób prostotę ludzkiego życia. Więcej »

  • Przestałem się wadzić z Bogiem - interpretacja i analiza

    „Przestałem się wadzić z Bogiem...” to dziewiąty z kolei liryk zawarty w „Księdze ubogich” Jana Kasprowicza. Wydaje się, że uprawnione jest utożsamianie podmiotu mówiącego w wierszu z samym autorem. Utwór ten to swoista spowiedź i rozliczenie się z przeszłością. Więcej »

5 + 3 =