Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Rozmowa liryczna – interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
Do d**y
Hn 88H • 2016-12-06 20:48:20
Polecam
Ola6a • 2016-12-05 19:19:19
super
sr • 2016-12-05 18:58:48
Dzięki za pomoc!
Uczeń • 2016-12-05 17:25:49
Moja nauczcielka zagroziła mi że pozwie mnie do sądu jak na wypracowania będe kopiowal...
drtjfghjfcghfcgh • 2016-12-05 15:17:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Rozmowa liryczna – interpretacja i analiza

Wiersz jest rozmową dwojga kochanków. Kobieta pyta mężczyznę, jak bardzo ją kocha. W odpowiedzi zakochany przywołuje niezliczoną ilość sytuacji, których różnorodność, jak zapewnia, wcale nie zmienia jego miłości, ponieważ kocha we wszystkich możliwych okolicznościach.

Utwór powstał w 1950 roku. Jego genezę można łączyć z prywatnymi doświadczeniami poety. Trzeba jednak pamiętać, że Gałczyński wiele swoich tekstów pisał na zlecenie, więc nie sposób do końca wykluczyć, iż bezpośrednią przyczyną powstania „Rozmowy lirycznej” było czyjeś zamówienie.

„Rozmowa liryczna”, jak wskazuje sam tytuł, jest dialogiem. Podmiot liryczny prezentuje wymianę zdań pomiędzy dwojgiem kochanków. Jest ona zbudowana z pytań kobiety i odpowiedzi zakochanego mężczyzny. Przedmiotem rozmowy jest miłość, na podstawie wypowiedzi kochanka można określić jej cechy charakterystyczne, którymi są przede wszystkim trwałość i niezmienność. Podmiot liryczny ukrywa się za bohaterami wiersza, nie ujawnia się bezpośrednio.

Forma wiersza jest bardzo wyraźnie określona już w samym tytule: to rozmowa liryczna. Rozpoczyna się ona od określenia sytuacji dialogu:

- Powiedz mi, jak mnie kochasz
- Powiem

Te dwa wersy uzmysławiają, iż dalsza część utworu będzie zbudowana z pytań i odpowiedzi. Celem tych ostatnich jest przekonanie ukochanej o stałości uczucia zakochanego. Mężczyzna nie opisuje tej cechy swojej miłości wprost. Odwołuje się do zestawu sytuacji, które są najbardziej powszednie, ale – co najważniejsze – powtarzalne. Najlepiej jest to widoczne na przykładzie przywołanych w utworze pór roku: tak jak ukochana może być pewna, że będą one następować po sobie, tak samo powinna być przekonana o trwałości uczucia kochanka.

Polecamy również:

  • Koniec świata – interpretacja i analiza

    Poemat ukazał się po raz pierwszy w 1929 roku. Koniec lat 20. i początek 30. był okresem kształtowania się postaw katastroficznych, które miały znaleźć swój literacko najlepszy wyraz w drugiej połowie lat 30., w wierszach miedzy innymi takich poetów jak Józef Czechowicz czy Czesław Miłosz. Więcej »

  • Serwus, Madonna – interpretacja i analiza

    Wiersz „Serwus, madonna” Ildefonsa Gałczyńskiego to przykład poezji miłosno-religijnej, w której ujawnia się talent poetycki autora. Mamy tu bowiem do czynienia z charakterystycznym dla tego twórcy połączeniem zmysłu komicznego z tonacją liryczną. Więcej »

  • Prośba o wyspy szczęśliwe – interpretacja i analiza

    Podmiot liryczny prosi o to, by mógł być zabrany do miejsca, w którym zawsze będzie czuł się szczęśliwy. Prośba skierowana jest do kochanki, dlatego wiersz można traktować jako wyraz pragnienia miłości. Więcej »

  • Kryzys w branży szarlatanów – interpretacja i analiza

    Wiersz Gałczyńskiego „Kryzys w branży szarlatanów” to przewrotna satyra, w której poeta ukazuje przemiany kulturowe współczesnego świata, a także wypowiada się na temat poezji lirycznego nonsensu. Więcej »

  • Strasna zaba – interpretacja i analiza

    „Strasna zaba” to zabawny, satyryczny wiersz Ildefonsa Gałczyńskiego napisany w 1936 roku. Ze względu na specyficzny kontekst społeczno-polityczny utworu można go odczytywać jako ironiczny komentarz do rządów sanacji. Więcej »

Komentarze (1)
2 + 4 =
Komentarze
Oski boski • 2016-02-27 10:23:10
Dostałem 5+