Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Miłość w romantyzmie na przykładzie Dziadów cz. 4 i Cierpień młodego Wertera

Ostatnio komentowane
5453
ftr5 • 2017-01-24 16:18:28
adhkajs
lola • 2017-01-23 17:59:22
pozytywnym skutkiem takiej "rozpierduchy"oczywiście dla jej twórców to dziękczynne pos...
mamiona • 2017-01-19 23:31:18
ok ale za krutki
gabriellla • 2017-01-19 16:12:39
bardzo pomocne
xD • 2017-01-18 18:48:29
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Miłość w romantyzmie na przykładzie Dziadów cz. 4 i Cierpień młodego Wertera

W żadnej epoce miłość nie była tak gloryfikowana jak w romantyzmie. Twórcy tego okresu postawili relacje damsko-męskie na piedestale, do jakiego trudno było dosięgnąć nawet im samym. Miłość według romantyków to bowiem cudowne zjednoczenie dusz, zjawisko jedyne w swoim rodzaju, które zawsze jest precedensem na miarę całego kosmosu. Romantyczny projekt uczucia pomiędzy kobietą i mężczyzn szczególnie wyraźnie doszedł do głosu w powieści „Cierpienia młodego Wertera” Johanna Wolfganga Goethego oraz w IV części „Dziadów” Adama Mickiewicza.

Rola literatury

Romantyczna koncepcja miłości nie powstaje w próżni. Bohaterowie są do niej mentalnie przygotowani, wręcz oczekują wtargnięcia namiętności w swoją egzystencję. Dzieje się tak dlatego, że romantyczna miłość rodzi się w literaturze. Zarówno Werter, jak i Gustaw rozczytują się w największych dziełach swojej epoki i marzą o spotkaniu swojej drugiej połowy, zgodnie z mottem powieści Goethego:

Takiej miłości każdy młodzian czeka, tak chce być kochana każda kobieta.

Poczesne miejsce wśród owych pozycji zajmuje „Nowa Heloiza” Jana Jakuba Rousseau, przedstawiająca nieszczęśliwy romans Abelarda i Heloizy. Gustaw dobitnie określa rolę literatury

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 5 =