Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Rokoko w sztuce - cechy i przedstawiciele

Ostatnio komentowane
fajny
lol • 2016-09-26 16:12:03
Super, dzienki
alex • 2016-09-26 09:59:17
grazyna
gggg • 2016-09-25 18:02:36
Nice
Ududkzkz • 2016-09-24 19:09:07
fsfsd
dasda • 2016-09-24 15:28:00

Język polski

Rokoko
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Rokoko w sztuce - cechy i przedstawiciele

Rokoko to prąd kulturowy przejawiający się we wszystkich dziedzinach sztuki oświecenia. Nazwa kierunku pochodzi od wyszukanego motywu zdobniczego w kształcie asymetrycznej muszli, zwanego rocaille.

Projekt stolika zbudowanego z form rocaille’owych, Juste-Aurele Meissonnier
Stolik zbudowany z form rocaille’owych, Juste-Aurele Meissonnier (projekt, ok. 1730)

 

Jako nurt stylistyczny rokoko cechuje się zamiłowaniem do przyjemności estetycznej, dlatego dużą wagę przywiązuje się tutaj do dobrego smaku. W sztuce rokoko przejawia się wdziękiem, delikatnością i lekkością. W filozofii zbliża się do epikureizmu i hedonizmu, głosząc pochwałę życia oraz przyjemności, które to ze sobą niesie. W przeciwieństwie do klasycyzmu i baroku – dalekie jest od patosu, heroizmu, unika moralizatorstwa i sztywnych reguł.

Nawiązania do antyku można odnaleźć w sztuce rokokowej w motywach mitologicznych i stosunku do natury, ukazywanej na ogół w konwencji sielankowej.

W sztuce europejskiej rokoko trwało od 1720 do 1790 roku. Było ono reakcją na barokowy przepych. Wystawność i monumentalizm zastąpiono w ten sposób kameralnością, delikatnością i wyrafinowaniem.

Alexis Simon Belle, Ludwik XV - portret
 

Styl ten najsilniej zaznaczył się w kulturze francuskiej i związany był przede wszystkim z życiem dworskim. Sztywny ceremoniał dworu Ludwika XIV został wyparty już za czasów regencji Filipa Orleańskiego przez

Polecamy również:

3 + 2 =