Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Obraz rewolucji w Nie-Boskiej komedii

Ostatnio komentowane
Nice
Ududkzkz • 2016-09-24 19:09:07
fsfsd
dasda • 2016-09-24 15:28:00
gówno
klaudi • 2016-09-23 17:23:08
DOBRE TO ByLO
MICHAŁ • 2016-09-21 07:23:57
Dlugieee
kora • 2016-09-19 16:51:05

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Obraz rewolucji w Nie-Boskiej komedii

Archetyp rewolucji

Zygmunt Krasiński czyniąc rewolucję głównym problemem drugiej części „Nie-Boskiej komedii” (część III i IV) odwołał się do pewnych uniwersalnych wzorów tego zjawiska. Nie mamy tu do czynienia z portretem konkretnego wydarzenia, ale raczej ze zlepkiem motywów różnych europejskich zrywów, z których autor buduje wizerunek niemal archetypiczny.

Obraz tego wydarzenia wzorował Krasiński przede wszystkim na Wielkiej Rewolucji Francuskiej jako zwycięstwa porządku republiki nad światem monarchii. Najważniejszymi wymiarami owego wydarzenia były zryw ludu przeciwko arystokracji i królowi, proklamowanie ideałów oświeceniowych oraz detronizacja chrześcijaństwa. Aby zrozumieć sens rewolucji ukazanej przez Krasińskiego, należy pamiętać o wszystkich tych znaczeniach. Kulminacyjny moment Rewolucji Francuskiej, czyli egzekucja króla jest figurą egzekucji Boga i całego starego porządku.

Mamy więc w „Nie-Boskiej komedii” do czynienia z bardzo nowoczesnym rozumieniem tego zjawiska. Jak zaznacza bowiem Hannah Arendt, rewolucja jest fenomenem typowo nowożytnym. Jego istota polega zaś na wierze w możliwość zbudowania świata na nowo.


Zderzenie dwóch światów

Rewolucja w „Nie-Boskiej komedii”

Polecamy również:

5 + 4 =