Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Reduta Ordona - interpretacja i środki stylistyczne

Ostatnio komentowane
kaka
pedal • 2015-03-04 17:40:40
bardzo pomocna i w jasny sposób opisana postać .
Ana • 2015-03-03 19:02:31
Brakuje mi... wszystkiego ;/
nika • 2015-03-03 16:57:44
2/10
Jurand • 2015-03-03 15:37:13
faje dostałam...
mokracipq123 • 2015-03-02 23:11:34
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

tekście dużej ilości czasowników, najczęściej o charakterze onomatopeicznym, np.

Tam kula lecąc, z dala grozi, szumi, leci, wyje.

Odbiorca zostaje niejako wrzucony w sam środek wojny i może usłyszeć jej przerażające odgłosy. Ponadto warto zwrócić uwagę, że metaforyka opisów batalistycznych odwołuje się do porządku animalistycznego. Mamy tu do czynienia z porównaniami wojennych działań do walki drapieżnych zwierząt:

Ryczy jak byk przed bitwą,
(…) jak boa wśród kolumn się wije.

Taki zabieg odzwierciedla zaciekłość bitwy i jej śmiertelną powagę.

Rola kontrastu

Analiza „Reduty Ordona” wskazuje, że nie mamy tu do czynienia z opowiadaniem neutralnym, ale takim, w którym pojawia się wyrazisty rozkład wartości. Można więc powiedzieć, że podstawowym zabiegiem konstrukcyjnym, zwłaszcza w pierwszej części tekstu, jest kontrast pomiędzy Rosjanami i Polakami.

Ci pierwsi zostają sportretowani przez adiutanta za pomocą pesymistycznych, czarnych barw. Rosjanie idą „długą, czarną kolumną” i „czernią się na białych palisadach wałów”. Ponadto są oni porównywani do „czarnych sępów” i robactwa. Wojska carskie podlegają tu zatem wyraźnej dehumanizacji (odczłowieczeniu), mówi się o nich bowiem, że „walą”

Polecamy również:

Przepisz kod:
wczytaj nowy