Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Reduta Ordona - interpretacja i środki stylistyczne

Ostatnio komentowane
Halloj! Vilka fina kort du gjort. Jag har sett det de4r med symaskinen men det orkar jag i...
Harold • 2014-12-21 10:36:21
That's an expert answer to an innesertitg question
Eric • 2014-12-21 10:35:43
že si to ty,chude1 Liška,tak ti přede1m na to zblbnuted sve9 know-how a to zcela gtrais...
John • 2014-12-21 10:30:26
I love it when damage boemecs an integral part of an object's history once the weeping is ...
Daniel • 2014-12-21 10:27:20
I'm out of league here. Too much brain power on dipaysl!
Shubham • 2014-12-21 10:26:36
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Opowiadanie adiutanta

„Reduta Ordona” to utwór, który został napisany przez Mickiewicza w 1832 roku, bezpośrednio po powstaniu listopadowym. Stanowi on jeden z najważniejszych literackich obrazów wojny polsko-rosyjskiej 1830 r. Wiersz przedstawia epizod dogasającego powstania, rozgrywający się w czasie obrony Warszawy.

Należy pamiętać jednak, że zdarzenie, które jest przedmiotem tekstu, a więc bohaterska śmierć Juliusza Konstantego Ordona stanowi literacką fikcję. Mickiewicz zastosował ją w swoim utworze, żeby dodać opisywanej akcji dramatyzmu i podkreślić heroizm powstańców.

Tekst został pomyślany jako „opowiadanie adiutanta”, a więc poeta sięgnął tu po lirykę maski. Podmiotem utworu uczynił postać naocznego świadka wydarzeń, który dokładnie relacjonuje całe zdarzenie, ale także wyraża własne sądy na temat tego, co zobaczył. Wprowadzenie do utworu figury adiutanta wyjaśnia precyzyjność batalistycznych opisów. Jak zaznacza Alina Witkowska, dzięki temu całość zyskuje charakter literackiego dokumentu.

Dynamika obrazu

Opowiadanie adiutanta dotyczy przede wszystkim przebiegu walki. Obraz rysowany przez Mickiewicza jest niesłychanie dynamiczny. Dzieje się tak z powodu nagromadzenia w

Polecamy również:

Przepisz kod:
wczytaj nowy