Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Reduta Ordona - interpretacja i środki stylistyczne

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Opowiadanie adiutanta

„Reduta Ordona” to utwór, który został napisany przez Mickiewicza w 1832 roku, bezpośrednio po powstaniu listopadowym. Stanowi on jeden z najważniejszych literackich obrazów wojny polsko-rosyjskiej 1830 r. Wiersz przedstawia epizod dogasającego powstania, rozgrywający się w czasie obrony Warszawy.

Należy pamiętać jednak, że zdarzenie, które jest przedmiotem tekstu, a więc bohaterska śmierć Juliusza Konstantego Ordona stanowi literacką fikcję. Mickiewicz zastosował ją w swoim utworze, żeby dodać opisywanej akcji dramatyzmu i podkreślić heroizm powstańców.

Tekst został pomyślany jako „opowiadanie adiutanta”, a więc poeta sięgnął tu po lirykę maski. Podmiotem utworu uczynił postać naocznego świadka wydarzeń, który dokładnie relacjonuje całe zdarzenie, ale także wyraża własne sądy na temat tego, co zobaczył. Wprowadzenie do utworu figury adiutanta wyjaśnia precyzyjność batalistycznych opisów. Jak zaznacza Alina Witkowska, dzięki temu całość zyskuje charakter literackiego dokumentu.

Dynamika obrazu

Opowiadanie adiutanta dotyczy przede wszystkim przebiegu walki. Obraz rysowany przez Mickiewicza jest niesłychanie dynamiczny. Dzieje się tak z powodu nagromadzenia w

Polecamy również: