Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Recenzja - definicja i cechy

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Recenzja to tekst będący omówieniem i oceną jakiegoś utworu lub wydarzenia (np. dzieła literackiego, publikacji naukowej, spektaklu, filmu, koncertu, przemówienia, meczu). Na ogół publikowana jest w prasie, rzadziej – ogłaszana za pośrednictwem radia czy telewizji.

Termin wywodzi się od łacińskiego słowa recensio, które oznacza „spis ludności, przegląd”. W języku polskim pojawił się on za pośrednictwem niemieckiego Recension. Jako gatunek recenzja kształtowała się wraz z rozwojem prasy i rosnącego zapotrzebowania na ocenę zjawisk kulturalnych.

Ze względu na podstawowe jej funkcje, kompozycja recenzji jest trójdzielna i zawiera treści: informacyjne, analityczno-krytyczne i wartościujące. Rozmiary recenzji mogą być rożne (w prasie codziennej na ogół publikuje się krótkie teksty, rozbudowane recenzje pojawiają się w czasopismach specjalistycznych), podobnie jak jej język – czasem suchy, analityczny, naukowy, w innych wypadkach barwny, metaforyczny, lekki. Wszystko zależy od inwencji twórcy i odbiorcy, do którego teksty jest przede wszystkim kierowany.

Autorzy recenzji często posługują się:

- fachowym językiem, mającym potwierdzić ich kompetencje w danym zakresie,
- bezpośrednimi zwrotami do odbiorców, angażującymi ich uwagę i zachęcającymi do zajęcia stanowiska,
- konstrukcjami bezosobowymi, sugerującymi wyrażanie prawd ogólnych, niepodważalnych.

Wiele czasopism posiada stałych, już uznanych recenzentów, których opinia ważna jest dla czytelników. Stałymi recenzentami byli np.: Jarosław Iwaszkiewicz piszący „Rozmowy o książkach” dla „Życia Warszawy” czy Tadeusz Boy-Żeleński tworzący recenzje teatralne.

Współcześni recenzenci to np.: Tomasz Raczek (kino), Justyna Sobolewska (literatura), Iwona Szajner (teatr).

Polecamy również:

  • Tragifarsa - cechy, definicja, twórcy

    Tragifarsa to gatunek dramatu łączący w sobie elementy tragiczne i farsowe (absurdalne, komiczne).

  • Powieść młodopolska (modernistyczna) - definicja, cechy, twórcy

    Przemiany w powieści, jakie zachodziły w okresie Młodej Polski, dotyczyły zarówno kompozycji gatunku, narracji, jak i jego stylistyki. Do prozy przenikały nowe nurty, takie jak: symbolizm, ekspresjonizm, impresjonizm i inne.

  • Powieść społeczno-obyczajowa - cechy, przykłady, twórcy

    Powieść społeczno-obyczajowa jest odmianą powieści realistycznej. Dąży ona do wiernego oddania rzeczywistości ze szczególnym uwzględnieniem problemów społecznych, ekonomicznych, obyczajowych i światopoglądowych.

  • Powieść historyczna - definicja, cechy, przykłady

    Nowoczesna powieść historyczna narodziła się w XIX stuleciu, jednak jej początków badacze doszukują się już w starożytnych eposach, których akcja rozgrywa się na tle ważnych i znaczących wydarzeń dziejowych („Iliada”, „Eneida” itp.) oraz w średniowiecznych romansach rycerskich.

  • Opowiadanie - definicja i cechy

    Opowiadanie to gatunek epicki, charakteryzuje się niewielkimi rozmiarami, swobodną konstrukcją oraz nieskomplikowaną fabułą