Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Realizm magiczny - definicja, cechy, przedstawiciele

Ostatnio komentowane
ten nademną to pedał XD
mojstaryjestfanatykiemwedkarstwa • 2016-12-03 17:51:08
elo
lolek • 2016-12-03 10:57:03
I tak nie zdacie cfele XD
Ruhaczmateg • 2016-12-01 17:33:21
wtf
nicnieumiem • 2016-12-01 12:36:50
trudne. z kartkówki mam 2
lolek 004 • 2016-12-01 12:35:11
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Realizm magiczny - definicja, cechy, przedstawiciele

Realizm magiczny zrodził się w Niemczech w latach 20. XX wieku, ale bardzo szybko zyskał ogromną popularność w Ameryce Łacińskiej i stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech literatury iberoamerykańskiej. Prekursorem tego nurtu był tu Miguel Angel Asturias, który w 1930 roku wydał „Legendy gwatemalskie”. Było to dzieło silnie inspirowane wierzeniami i tradycjami Majów, które pisarz zintegrował z symbolami chrześcijańskimi.

Jednym z pierwszych autorów tworzących w tym nurcie był również Argentyńczyk Jorge Luis Borges. W jego twórczości etap ten inicjuje „Powszechna historia nikczemności” (1935), w której pisarz sięga po mitologię, by opisać historię Buenos Aires. Jego kolejne zbiory opowiadań i esejów kontynuują ten nurt, często stanowią przewrotne komentarze do dzieł, które nigdy nie istniały. Można tu wymienić „Fikcje”, „Alef” czy „Ogród o rozwidlających się ścieżkach”.

Realizm magiczny jest prądem, w którym zderzają się dwie przeciwstawne tendencje: dążenie do realistycznego opisu rzeczywistości, a jednocześnie wprowadzenie do tekstu elementów fantastycznych. Relacja pomiędzy tymi dwiema estetykami polega na szczególnym rodzaju syntezy, a mianowicie takim, że to, co realne

Polecamy również:

  • Powojenna literatura amerykańska - cechy, zjawiska, twórcy

    Powojenna literatura amerykańska to oczywiście wielkie nazwiska prozaików i dramaturgów, którzy rozpoczęli swoją twórczość jeszcze w okresie XX-lecia międzywojennego. Na wczesne lata 50. przypada ostatni etap twórczości Eugene O’ Neilla, którego „Zimna śmierć... Więcej »

  • Powojenna literatura niemiecka - cechy, zjawiska, twórcy

    Powojenna literatura niemiecka została doceniona już w 1946 roku, kiedy Herman Hesse został laureatem Literackiej Nagrody Nobla. Jego największe osiągnięcia w dziedzinie prozy, czyli „Wilk stepowy” (1927) i „Gra szklanych paciorków” (1943) powstały co prawda nieco wcześniej, jednak... Więcej »

  • Powojenna literatura rosyjska - cechy, zjawiska, twórcy

    Powojenna literatura rosyjska ma swoich wielkich poetów. Ich poczet otwiera z pewnością Iwan Bunin, twórca, który w 1920 roku wyemigrował ze Związku Radzieckiego i był pierwszym Rosjaninem (uznanym za przedstawiciela tej literatury), który dostał Literacką Nagrodę Nobla w 1933. Zachwyt... Więcej »

  • Postmodernizm w literaturze - opracowanie

    Postmodernizm w literaturze przejawia się na kilku różnych płaszczyznach. Przede wszystkim mamy tu do czynienia z zakwestionowaniem jednolitości gatunkowej i estetycznej, bardzo dobrze widocznej np. w powieści, która staje się swoistym workiem, w jakim mieści się niemal wszystko. Więcej »

Komentarze (0)
1 + 3 =