Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Prośba o wyspy szczęśliwe – interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
aale fajne
nwm • 2016-12-04 13:32:24
nojs
lol • 2016-12-04 11:05:26
ten nademną to pedał XD
mojstaryjestfanatykiemwedkarstwa • 2016-12-03 17:51:08
elo
lolek • 2016-12-03 10:57:03
I tak nie zdacie cfele XD
Ruhaczmateg • 2016-12-01 17:33:21
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Prośba o wyspy szczęśliwe – interpretacja i analiza

Podmiot liryczny prosi o to, by mógł być zabrany do miejsca, w którym zawsze będzie czuł się szczęśliwy. Prośba skierowana jest do kochanki, dlatego wiersz można traktować jako wyraz pragnienia miłości.

Wiersz ukazał się w roku 1930. Trudno wiązać go z jakimś ówczesnym wydarzeniem o charakterze publicznym. Jego nastrój jest na tyle intymny, iż z pewnością powstał z powodu osobistego doświadczenia poety. Postać kochanki może być łączona z Natalią Awałow, którą poeta poślubił w roku publikacji utworu.

W utworze występuje liryka bezpośrednia – zwrotu do adresata. Podmiot prosi ukochaną kobietę o to, by pomogła mu dostać się na wyspy szczęśliwe, innymi słowy: by uczyniła go szczęśliwym. Podmiot liryczny jest kimś, kto tęskni za spokojem i miłością, dlatego prosi swoją ukochaną, by była przy nim i obdarzała go upragnionym uczuciem.

Pierwsza strofa jest wyrazem tęsknoty za szczęściem. Wedle podmiotu lirycznego może mu je ofiarować ukochana, dlatego do niej skierowana jest wyjątkowa prośba. Po kolei zostają  wymienione czynności, o których wykonanie prosi kochankę i które mają pomóc mu dostać się do wymarzonej krainy: „włosy jak kwiaty rozwiej”, „zacałuj”, „ukołysz”, „uśpij”, „otumań”. Zwłaszcza dwie pierwsze decydują o tym, że wiersz ma charakter erotyku. Wyspy szczęśliwe mogą być więc interpretowane jako określenie uniesienia charakterystycznego dla miłości zmysłowej.

Druga strofa jest opisem wysp szczęśliwych. To kraina zieleni, barwnych motyli i cichych wód. Tam można mieć spokojne myśli, niezmącone przeczuciem zagrożenia. Cały wiersz przesycony jest oniryczną atmosfera, szczęście łączone jest ze snem:

(…) we śnie na wyspach szczęśliwych nie przebudź ze snu.

Polecamy również:

  • Koniec świata – interpretacja i analiza

    Poemat ukazał się po raz pierwszy w 1929 roku. Koniec lat 20. i początek 30. był okresem kształtowania się postaw katastroficznych, które miały znaleźć swój literacko najlepszy wyraz w drugiej połowie lat 30., w wierszach miedzy innymi takich poetów jak Józef Czechowicz czy Czesław Miłosz. Więcej »

  • Rozmowa liryczna – interpretacja i analiza

    Wiersz jest rozmową dwojga kochanków. Kobieta pyta mężczyznę, jak bardzo ją kocha. W odpowiedzi zakochany przywołuje niezliczoną ilość sytuacji, których różnorodność, jak zapewnia, wcale nie zmienia jego miłości, ponieważ kocha we wszystkich możliwych okolicznościach. Więcej »

  • Serwus, Madonna – interpretacja i analiza

    Wiersz „Serwus, madonna” Ildefonsa Gałczyńskiego to przykład poezji miłosno-religijnej, w której ujawnia się talent poetycki autora. Mamy tu bowiem do czynienia z charakterystycznym dla tego twórcy połączeniem zmysłu komicznego z tonacją liryczną. Więcej »

  • Kryzys w branży szarlatanów – interpretacja i analiza

    Wiersz Gałczyńskiego „Kryzys w branży szarlatanów” to przewrotna satyra, w której poeta ukazuje przemiany kulturowe współczesnego świata, a także wypowiada się na temat poezji lirycznego nonsensu. Więcej »

  • Strasna zaba – interpretacja i analiza

    „Strasna zaba” to zabawny, satyryczny wiersz Ildefonsa Gałczyńskiego napisany w 1936 roku. Ze względu na specyficzny kontekst społeczno-polityczny utworu można go odczytywać jako ironiczny komentarz do rządów sanacji. Więcej »

Komentarze (0)
5 + 3 =