Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Z legend dawnego Egiptu - problematyka

Ostatnio komentowane
Dlaczego nie ma daty wstawienia komentarza? Manipulacja?
Ciekawski • 2017-07-22 07:43:14
niech twardo sprawuja swoj urzad
kasia • 2017-07-20 17:16:17
Najwyższy czas skonczyc z bezprawie a sędziów którzy są polityczni wyrzucić z zawodu...
Maria • 2017-07-14 10:13:27
Czyli pisze coma jako pierwsza ?! EKSTRA !!!!!!!!!!!! Nie czytałam tego ale oglądałam...
Eliska_Karisska • 2017-07-03 19:07:42
Kosowo zajmuje bardzo szczególne miejsce w serbskiej mitologii narodowej i trzeba o tym p...
Michał • 2017-06-25 17:26:15
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Z legend dawnego Egiptu - problematyka

Motywem do napisania przez Prusa noweli „Z legend dawnego Egiptu” były prawdziwe wydarzenia mające miejsce w Niemczech pod koniec 1887 roku. Poważnie zachorował wtedy dziewięćdziesięcioletni cesarz Wilhelm I, w tym samym czasie młody następca tronu – Fryderyk – dowiedział się o swoim nowotworze, w wyniku którego zmarł. Fryderyk był zwolennikiem pokoju i demokracji, w czym także Polska upatrywała możliwości poprawy stosunków z sąsiadem.

Treść noweli to alegoria prawdziwych wydarzeń historycznych: pod postacią Ramzesa kryje się cesarz Wilhelm, Horus jest zaś odpowiednikiem Fryderyka. Wspominani w noweli Etiopczycy stanowią być może alegorię Polaków.

W noweli przedstawione zostały dwa style sprawowania władzy. Z jednej strony widzimy apodyktyczny i srogi sposób rządzenia prezentowany przez Ramzesa, który jednak zapewnia siłę i stabilność państwu egipskiemu. Z drugiej strony – demokratyczny i oparty na szczęściu jednostki styl Horusa, który jednak w obliczu śmierci, odmiennie od Ramzesa, kieruje się sprawami osobistymi, a uczucia wygrywają w jego przypadku z rozumem.

Narrator pełni funkcję opowiadającego. Przemawia do czytelnika prostym językiem. Początek i koniec noweli stanowią klamrę kompozycyjną, zawierającą komentarz filozoficzny narratora, fraza rozpoczynająca nowelę także ją kończy. Komentarz ten wskazuje, iż próżne są nadzieje i zamiary ludzkie, jako że nie mają one znaczenia w obliczu wyroków Bożych.

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 3 =