Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Z legend dawnego Egiptu - problematyka

Ostatnio komentowane
Witam Dla mnie jednym z największych paradoksów współczesnego świata jest fakt,że p...
pawlo0 • 2017-08-16 17:57:59
WIEM,ŻE MISJE POKOJOWE ŚĄ BARDZO NIEBEZPIECZNE.Podziwiam ludzi,którzy są na misji,ż...
tereska1 • 2017-08-15 08:19:23
Dobre zestawienie. Polecam także ten artykuł http://edueduonline.pl/blog/e-mail-angielsk...
Sara • 2017-08-09 10:30:02
Umiem w matme wiem ile to jest pienc pluz czy
Kujon • 2017-08-08 17:08:22
ale ktoś trafił jak kulą w płot z Jarosławem Mądrym
b • 2017-08-11 12:35:03
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Z legend dawnego Egiptu - problematyka

Motywem do napisania przez Prusa noweli „Z legend dawnego Egiptu” były prawdziwe wydarzenia mające miejsce w Niemczech pod koniec 1887 roku. Poważnie zachorował wtedy dziewięćdziesięcioletni cesarz Wilhelm I, w tym samym czasie młody następca tronu – Fryderyk – dowiedział się o swoim nowotworze, w wyniku którego zmarł. Fryderyk był zwolennikiem pokoju i demokracji, w czym także Polska upatrywała możliwości poprawy stosunków z sąsiadem.

Treść noweli to alegoria prawdziwych wydarzeń historycznych: pod postacią Ramzesa kryje się cesarz Wilhelm, Horus jest zaś odpowiednikiem Fryderyka. Wspominani w noweli Etiopczycy stanowią być może alegorię Polaków.

W noweli przedstawione zostały dwa style sprawowania władzy. Z jednej strony widzimy apodyktyczny i srogi sposób rządzenia prezentowany przez Ramzesa, który jednak zapewnia siłę i stabilność państwu egipskiemu. Z drugiej strony – demokratyczny i oparty na szczęściu jednostki styl Horusa, który jednak w obliczu śmierci, odmiennie od Ramzesa, kieruje się sprawami osobistymi, a uczucia wygrywają w jego przypadku z rozumem.

Narrator pełni funkcję opowiadającego. Przemawia do czytelnika prostym językiem. Początek i koniec noweli stanowią klamrę kompozycyjną, zawierającą komentarz filozoficzny narratora, fraza rozpoczynająca nowelę także ją kończy. Komentarz ten wskazuje, iż próżne są nadzieje i zamiary ludzkie, jako że nie mają one znaczenia w obliczu wyroków Bożych.

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =