Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Powojenna literatura iberoamerykańska - cechy, zjawiska, twórcy

Ostatnio komentowane
A o bombie H , to jakoś nikt nie wie
Artyk • 2017-05-25 19:18:45
Fajny artykuł. Jestem brąz 5 w LoL. Pozdrawiam Bronzowe Myśli.(Ta strona jest poświęc...
Bronz pinć • 2017-05-25 16:53:26
fajne
sasza • 2017-05-25 06:05:41
...
lol123 • 2017-05-24 12:37:28
To co jest napisane to oszałamiające poprostu nie mam słów płakać .........
Milena • 2017-05-23 17:08:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Powojenna literatura iberoamerykańska - cechy, zjawiska, twórcy

Okres powojenny przynosi prawdziwy rozkwit literatury iberoamerykańskiej i jej rosnącą popularność na całym świecie. Jeżeli chodzi o Argentynę, kraj, z którym przez długi czas był związany Witold Gombrowicz, tworzy tu dwóch wielkich pisarzy: Luis Borges i Julio Cortazar.

Borges jest mistrzem małych form: opowiadań i esejów, charakteryzujących się misterną i wieloznaczną konstrukcją, która otwiera się na wielowarstwowe sensy. Jednym z najsłynniejszych opowiadań Borgesa, które zainspirowały wielu innych twórców, była „Biblioteka Babel”. Znane zbiory tekstów to „Fikcje”, „Historie prawdziwe i wymyślone”, „Spiskowcy”, „Szachy”. W swoich dziełach autor na szeroką skalę posługuje się metafikcją, ujawnia literacki charakter świata przedstawionego i prowadzi z czytelnikiem nieustanną grę, dlatego można tu mówić o wyraźnych cechach postmodernizmu.

Z kolei najsłynniejszym utworem Cortazara jest słynna „Gra w klasy”, opatrzona specjalna instrukcją autora wyjaśniającą możliwe strategie czytania. Tym samym cała powieść staje się zabawą, grą, w której odbiorca może pomijać dowolne fragmenty i otrzymywać maksimum przyjemności z lektury. Pisarz kwestionuje zatem zasadę linearyzmu i związków przyczynowo-skutkowych.

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 1 =