Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Powojenna literatura iberoamerykańska - cechy, zjawiska, twórcy

Ostatnio komentowane
git
zboczony maciek • 2018-06-17 19:28:46
erl98ghurt;g
g"SMRp;b' • 2018-06-17 13:48:24
istnieją też możliwości zweryfikowania rozkładu alkoholu we krwi w sposób matematycz...
aśka • 2018-06-17 11:01:08
ok
andrzej duda • 2018-06-14 10:31:18
Unia w Krewie 1386? Od kiedy? Unia w Krewie to rok 1385.
jjj • 2018-06-14 05:18:25
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Okres powojenny przynosi prawdziwy rozkwit literatury iberoamerykańskiej i jej rosnącą popularność na całym świecie. Jeżeli chodzi o Argentynę, kraj, z którym przez długi czas był związany Witold Gombrowicz, tworzy tu dwóch wielkich pisarzy: Luis Borges i Julio Cortazar.

Borges jest mistrzem małych form: opowiadań i esejów, charakteryzujących się misterną i wieloznaczną konstrukcją, która otwiera się na wielowarstwowe sensy. Jednym z najsłynniejszych opowiadań Borgesa, które zainspirowały wielu innych twórców, była „Biblioteka Babel”. Znane zbiory tekstów to „Fikcje”, „Historie prawdziwe i wymyślone”, „Spiskowcy”, „Szachy”. W swoich dziełach autor na szeroką skalę posługuje się metafikcją, ujawnia literacki charakter świata przedstawionego i prowadzi z czytelnikiem nieustanną grę, dlatego można tu mówić o wyraźnych cechach postmodernizmu.

Z kolei najsłynniejszym utworem Cortazara jest słynna „Gra w klasy”, opatrzona specjalna instrukcją autora wyjaśniającą możliwe strategie czytania. Tym samym cała powieść staje się zabawą, grą, w której odbiorca może pomijać dowolne fragmenty i otrzymywać maksimum przyjemności z lektury. Pisarz kwestionuje zatem zasadę linearyzmu i związków przyczynowo-skutkowych.

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 4 =