Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Powojenna literatura iberoamerykańska - cechy, zjawiska, twórcy

Ostatnio komentowane
Bzdury. Kwiatostan męski oznaczony jako żeński i odwrotnie
z • 2017-04-21 18:18:20
najśmieśniejsze według mnie druga częśc 41 :D Łęcka w klasztorze xD xD
Agat • 2017-04-21 18:17:43
loolololol
karolbroda • 2017-04-21 17:05:28
fajne ciekawe na polski jest co napisać :)
sir dziq • 2017-04-21 07:46:59
Dzięki pomogliście
Patryk • 2017-04-20 12:15:56
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Powojenna literatura iberoamerykańska - cechy, zjawiska, twórcy

Okres powojenny przynosi prawdziwy rozkwit literatury iberoamerykańskiej i jej rosnącą popularność na całym świecie. Jeżeli chodzi o Argentynę, kraj, z którym przez długi czas był związany Witold Gombrowicz, tworzy tu dwóch wielkich pisarzy: Luis Borges i Julio Cortazar.

Borges jest mistrzem małych form: opowiadań i esejów, charakteryzujących się misterną i wieloznaczną konstrukcją, która otwiera się na wielowarstwowe sensy. Jednym z najsłynniejszych opowiadań Borgesa, które zainspirowały wielu innych twórców, była „Biblioteka Babel”. Znane zbiory tekstów to „Fikcje”, „Historie prawdziwe i wymyślone”, „Spiskowcy”, „Szachy”. W swoich dziełach autor na szeroką skalę posługuje się metafikcją, ujawnia literacki charakter świata przedstawionego i prowadzi z czytelnikiem nieustanną grę, dlatego można tu mówić o wyraźnych cechach postmodernizmu.

Z kolei najsłynniejszym utworem Cortazara jest słynna „Gra w klasy”, opatrzona specjalna instrukcją autora wyjaśniającą możliwe strategie czytania. Tym samym cała powieść staje się zabawą, grą, w której odbiorca może pomijać dowolne fragmenty i otrzymywać maksimum przyjemności z lektury. Pisarz kwestionuje zatem zasadę linearyzmu i związków przyczynowo-skutkowych.

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 4 =