Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Powieść społeczno-obyczajowa - cechy, przykłady, twórcy

Ostatnio komentowane
dlatego kuracje przeciw owsikom nalezy powtorzyc po ukonczonej pierwszej ;) a jedyny lek d...
agata • 2017-11-20 10:21:06
"Konstytucja zbudowana jest z XIII artykułów" (rozdziałów) "Łączna liczba artykuł...
Patrycja • 2017-11-19 19:51:57
xd
huj • 2017-11-19 13:28:24
ŚWIETNE TO! ;D
Ja • 2017-11-19 12:36:05
przyda się na polski
kiedy idziesz ulicą a tu nagle żul • 2017-11-18 13:08:26
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Powieść społeczno-obyczajowa - cechy, przykłady, twórcy

Powieść społeczno-obyczajowa jest odmianą powieści realistycznej. Dąży ona do wiernego oddania rzeczywistości ze szczególnym uwzględnieniem problemów społecznych, ekonomicznych, obyczajowych i światopoglądowych. W drugiej połowie XIX wieku przeżywała swój rozkwit i przyczyniła się do ewolucji całego gatunku.

Cechy powieści społeczno-obyczajowej

- realizm w przedstawianiu zdarzeń i postaci, rezygnacja z nadzwyczajnych wydarzeń na rzecz prawdopodobieństwa (powieści niejednokrotnie oparte były na faktach),

- panoramiczne ujęcie danego środowiska – ukazanie jego przekroju, wewnętrznych mechanizmów, obyczajów, warunków życia, problemów ekonomicznych, moralnych itp.,

- dbałość o szczegóły w opisie miejsc, ubiorów, sprzętów, zwyczajów ,

- kreacja bohatera jako typowego przedstawiciela jakiegoś stanu,

- nacisk na ukazanie społecznej motywacji działań bohaterów (motywy psychologiczne były uwzględniane, jednak z mniejszą dbałością),

- obiektywizm w przedstawianiu zdarzeń i bohaterów, ocena winna należeć wyłącznie do czytelnika,

- auktorialna narracja – narrator trzecioosobowy, obiektywny, wszechwiedzący,

- kompozycja zamknięta.

Przykłady powieści społeczno-obyczajowych

„Komedia ludzka” Honoriusza Balzaca – cykl 85 powieści, ukazujących społeczeństwo francuskie w okresie od Dyrektoriatu aż po monarchię lipcową

„Anna Karenina” Lwa Tołstoja – daje obraz dziewiętnastowiecznej Rosji

„Lalka” Bolesława Prusa – przynosi obraz dziewiętnastowiecznej Warszawy

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 1 =