Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Powieść społeczno-obyczajowa - cechy, przykłady, twórcy

Ostatnio komentowane
LOL
Antonis • 2017-05-28 11:22:09
elcio pomelcio
Naciok • 2017-05-28 10:32:20
jprdl co za debil musiał to pisać
hujek • 2017-05-27 15:02:09
troche za krótkie
juk • 2017-05-27 09:15:23
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Powieść społeczno-obyczajowa - cechy, przykłady, twórcy

Powieść społeczno-obyczajowa jest odmianą powieści realistycznej. Dąży ona do wiernego oddania rzeczywistości ze szczególnym uwzględnieniem problemów społecznych, ekonomicznych, obyczajowych i światopoglądowych. W drugiej połowie XIX wieku przeżywała swój rozkwit i przyczyniła się do ewolucji całego gatunku.

Cechy powieści społeczno-obyczajowej

- realizm w przedstawianiu zdarzeń i postaci, rezygnacja z nadzwyczajnych wydarzeń na rzecz prawdopodobieństwa (powieści niejednokrotnie oparte były na faktach),

- panoramiczne ujęcie danego środowiska – ukazanie jego przekroju, wewnętrznych mechanizmów, obyczajów, warunków życia, problemów ekonomicznych, moralnych itp.,

- dbałość o szczegóły w opisie miejsc, ubiorów, sprzętów, zwyczajów ,

- kreacja bohatera jako typowego przedstawiciela jakiegoś stanu,

- nacisk na ukazanie społecznej motywacji działań bohaterów (motywy psychologiczne były uwzględniane, jednak z mniejszą dbałością),

- obiektywizm w przedstawianiu zdarzeń i bohaterów, ocena winna należeć wyłącznie do czytelnika,

- auktorialna narracja – narrator trzecioosobowy, obiektywny, wszechwiedzący,

- kompozycja zamknięta.

Przykłady powieści społeczno-obyczajowych

„Komedia ludzka” Honoriusza Balzaca – cykl 85 powieści, ukazujących społeczeństwo francuskie w okresie od Dyrektoriatu aż po monarchię lipcową

„Anna Karenina” Lwa Tołstoja – daje obraz dziewiętnastowiecznej Rosji

„Lalka” Bolesława Prusa – przynosi obraz dziewiętnastowiecznej Warszawy

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =