Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Powieść młodopolska (modernistyczna) - definicja, cechy, twórcy

Ostatnio komentowane
aale fajne
nwm • 2016-12-04 13:32:24
nojs
lol • 2016-12-04 11:05:26
ten nademną to pedał XD
mojstaryjestfanatykiemwedkarstwa • 2016-12-03 17:51:08
elo
lolek • 2016-12-03 10:57:03
I tak nie zdacie cfele XD
Ruhaczmateg • 2016-12-01 17:33:21
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Powieść młodopolska (modernistyczna) - definicja, cechy, twórcy

Przemiany w powieści, jakie zachodziły w okresie Młodej Polski, dotyczyły zarówno kompozycji gatunku, narracji, jak i jego stylistyki. Do prozy przenikały nowe nurty, takie jak: symbolizm, ekspresjonizm, impresjonizm i inne.

Cechy powieści młodopolskiej

- synkretyzm stylistyczny – współwystępowanie różnych konwencji literackich, szczególnie popularnego wówczas symbolizmu, impresjonizmu, ekspresjonizmu, a także naturalizmu i realizmu.

- psychizacja pejzażu – utrzymana na ogół w konwencji impresjonistycznej, polega na przeniesieniu stanów psychicznych bohatera na naturę, która wydaje się z nim współodczuwać. Zabieg taki podkreśla związek człowieka z przyrodą, pozwala też na ukazanie uczuć w sposób poetycki i metaforyczny.

- analiza psychologiczna bohaterów – w tym celu stosowano np. mowę pozornie zależną – ukazanie złożonych bohaterów, nie będących typowymi przedstawicielami jakiegoś stanu.

- luźna kompozycja – zaburzenie chronologii wydarzeń, ciągu przyczynowo-skutkowego (wprowadzanie epizodów, rozbudowanych opisów, szerokiego przedstawienia poglądów, retrospekcji), kompozycja otwarta.

- wielowątkowość i szeroki zakres tematyczny (problematyka społeczna, polityczna, egzystencjalna, moralna, filozoficzna).

- stosowanie różnych form wypowiedzi (opis, opowiadanie, pamiętnik, odczyt, list).

- subiektywizm – rezygnacja z wszechwiedzącego, obiektywnego narratora, wydarzenia często prezentowane są z perspektywy bohatera.

- „nieprzezroczysty” styl – popisy kunsztu autora, narracja skupiająca uwagę nie tylko na treści, ale też na sposobie jej przedstawiania.

Za najwybitniejsze powieści młodopolskie uznaje się „Ludzi bezdomnych” Stefana Żeromskiego oraz „Chłopów” Władysława Reymonta.

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 2 =