Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Postmodernizm w literaturze polskiej

Ostatnio komentowane
GEOMETRIA:-)
K • 2017-02-23 20:39:53
Wszystko dobrze opisane
Penisiarz123 • 2017-02-23 18:21:32
Popieram Profesora
Szymon • 2017-02-21 10:32:57
Analiza i interpretacja wierszy Miłosza to męka...
maturzysta • 2017-02-19 17:29:33
Beznadzieja
Jerzy • 2017-02-19 14:52:08
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Postmodernizm w literaturze polskiej

Mimo że polska kultura z powodu komunizmu była przez długi czas odizolowana od wielu ważnych nurtów, ślady postmodernizmu można odnaleźć w polskiej literaturze już w latach 70. XX wieku.

Dzieło postmodernistyczne ma charakter eklektyczny, a więc łączy w sobie cechy różnych gatunków, stylów i poetyk. Ponadto cechuje je demonstracyjna intertekstualność, czyli odniesienia do innych dyskursów – bezpośrednie (cytaty, kryptocytaty), bądź pośrednie (aluzje literackie, parodia, pastisz, ironia, satyra).

Istotnym wyróżnikiem tego typu literatury jest również nieustanna gra z oczekiwaniami odbiorcy, łamanie schematów lektury i demonstrowanie fikcyjności świata przedstawionego. W tym sensie pewne cechy postmodernizmu można odnaleźć już w dziełach Witolda Gombrowicza („Trans-Atlantyk”, „Pornografia”, „Kosmos”), w całym nurcie teatru absurdu, a więc również u Gombrowicza, Sławomira Mrożka i Tadeusza Różewicza, choć trudno jednoznacznie zaliczyć te przykłady do postmodernizmu.

Najbardziej precyzyjnie wyróżnik powieści postmodernistycznej określił  Brian Mc Hale, który wskazał, że o ile, w prozie modernistycznej mamy do czynienia z „dominantą epistemologiczną”, o tyle postmodernizm akcentuje warstwę

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 5 =