Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Postmodernizm w literaturze polskiej

Ostatnio komentowane
No ch*j tu jest tej charakterystyki elo
wosPRO • 2017-08-20 00:32:13
Witam Dla mnie jednym z największych paradoksów współczesnego świata jest fakt,że p...
pawlo0 • 2017-08-16 17:57:59
WIEM,ŻE MISJE POKOJOWE ŚĄ BARDZO NIEBEZPIECZNE.Podziwiam ludzi,którzy są na misji,ż...
tereska1 • 2017-08-15 08:19:23
Dobre zestawienie. Polecam także ten artykuł http://edueduonline.pl/blog/e-mail-angielsk...
Sara • 2017-08-09 10:30:02
Umiem w matme wiem ile to jest pienc pluz czy
Kujon • 2017-08-08 17:08:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Postmodernizm w literaturze polskiej

Mimo że polska kultura z powodu komunizmu była przez długi czas odizolowana od wielu ważnych nurtów, ślady postmodernizmu można odnaleźć w polskiej literaturze już w latach 70. XX wieku.

Dzieło postmodernistyczne ma charakter eklektyczny, a więc łączy w sobie cechy różnych gatunków, stylów i poetyk. Ponadto cechuje je demonstracyjna intertekstualność, czyli odniesienia do innych dyskursów – bezpośrednie (cytaty, kryptocytaty), bądź pośrednie (aluzje literackie, parodia, pastisz, ironia, satyra).

Istotnym wyróżnikiem tego typu literatury jest również nieustanna gra z oczekiwaniami odbiorcy, łamanie schematów lektury i demonstrowanie fikcyjności świata przedstawionego. W tym sensie pewne cechy postmodernizmu można odnaleźć już w dziełach Witolda Gombrowicza („Trans-Atlantyk”, „Pornografia”, „Kosmos”), w całym nurcie teatru absurdu, a więc również u Gombrowicza, Sławomira Mrożka i Tadeusza Różewicza, choć trudno jednoznacznie zaliczyć te przykłady do postmodernizmu.

Najbardziej precyzyjnie wyróżnik powieści postmodernistycznej określił  Brian Mc Hale, który wskazał, że o ile, w prozie modernistycznej mamy do czynienia z „dominantą epistemologiczną”, o tyle postmodernizm akcentuje warstwę

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =