Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Poezja metafizyczna po 1945 r. - cechy, twórcy, przykłady

Ostatnio komentowane
Słabo
JD • 2016-09-30 06:38:48
idiotyczne
siema123 • 2016-09-29 14:00:50
Co oznacza, że dane połączenie jest "szczególnie korzystne"?
ciekawy • 2016-09-29 10:33:28
Super jasno,zwiezle i na temat :)
Olciagw • 2016-09-28 08:38:16
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Poezja metafizyczna po 1945 r. - cechy, twórcy, przykłady

Poezja metafizyczna to taka odmiana poezji, która w centrum swoich zainteresowań stawia kwestie ostateczne. Najpełniejszy rozkwit owego nurtu miał miejsce w literaturze XVII wieku, gdzie poezja metafizyczna reprezentowana była przez angielskich „poetów jezior” (np. J. Donne, R. Crashaw, G. Herbert), w Polsce zaś przez Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego. Wspomniana tematyka jest jednak obecna również w poezji współczesnej.

Istota metafizyki sprowadza się do refleksji nad bytem, a dokładnie – nad jego ostatecznymi zasadami. Nurt ten koncentruje się zatem na ludzkich doświadczeniach, które rozpatrywane są z perspektywy kategorii transcendentalnych, takich jak: miłość, śmierć, przemijanie czy tajemnica cierpienia. Najważniejszą rolę w poezji metafizycznej odgrywają pojęcia Boga i wieczności, jednak nurt ten jest znacznie szerszy niż poezja stricte religijna.

Przedmiotem poetyckiej refleksji może stać się tu bowiem, na przykład, spekulacja na temat istnienia bądź nieistnienia Stwórcy, za którą nie stoi żadna deklaracja wiary. Tak dzieje się choćby w wierszu Tadeusza Różewicza pt.: „Bez”, opierającym się na nierozstrzygalnej antynomii: „życie bez Boga jest możliwe – życie bez Boga jest niemożl

Polecamy również:

  • Turpizm - definicja, przykłady, autorzy

    Turpizm to zjawisko w polskiej poezji współczesnej, którego nazwa wywodzi się od łacińskiego słowa „turpis”, znaczącego tyle co „szpetny, brzydki”. Polega on zatem na świadomym wykorzystywaniu elementów brzydoty w tekście poetyckim. Do owych elementów należą takie... Więcej »

  • Klasycyzm - Neoklasycyzm - definicja, cechy, przedstawiciele

    Neoklasycyzm to jeden z nurtów w polskiej poezji po 1956 roku, który charakteryzuje się światopoglądowo-estetycznym powrotem do tradycji. Poeci tworzący w obrębie tego prądu odwołują się do szeroko rozumianych wzorców artystycznych zaczerpniętych z przeszłości. Więcej »

  • Poezja lingwistyczna - definicja, cechy, przykłady

    Poezja lingwistyczna to nurt w obrębie polskiej liryki, który pojawia się pod koniec lat 50. XX wieku. Nawiązuje on do tradycji Awangardy Krakowskiej. W centrum tego nurtu znajduje się językowy eksperyment – lingwiści traktują słowo jako narzędzie docierania do znaczeń ukrytych i nieoczywistych Więcej »

  • Poezja konkretna - definicja, cechy, przykłady

    Poezja „konkretna”, jak podaje „Słownik terminów literackich”, wywodzi się ze zjawisk takich jak: dadaizm, futuryzm czy letryzm, opierających się na językowych eksperymentach. Nurt ten narodził się w latach 50. XX w. jednocześnie w Szwajcarii i w Brazylii, a pod koniec lat 60. dotarł... Więcej »

  • Poezja religijna po 1945 r. - cechy, twórcy, przykłady

    Liryka religijna w polskiej literaturze II połowy XX wieku wyrastała z tradycji dwudziestolecia. Nurt religijny międzywojnia miał wymiar silnie zintelektualizowany. Poezja Jerzego Lieberta, Wojciecha Bąka czy Kazimiery Iłłakowiczówny przedstawiała nie tylko emocjonalno-moralną wersję relacji człowieka z... Więcej »

4 + 2 =