Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Poezja erotyczna po 1945 r. - cechy, twórcy, przykłady

Ostatnio komentowane
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23
fajne 10/10 polecam stano mi , dzinekuje pani telec ssie pae
michas dyktator • 2016-09-27 18:46:30
może być
jrjtyjarujyok7wte4rytuji7ys • 2016-09-27 15:11:00
nie
ja • 2016-09-27 13:16:41
fajny
lol • 2016-09-26 16:12:03

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Poezja erotyczna po 1945 r. - cechy, twórcy, przykłady

Polska współczesna poezja erotyczna sygnowana jest przede wszystkim dwoma nazwiskami słynnych poetek: Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Haliny Poświatowskiej.

Jasnorzewska, nazywana polską Safoną, w wybitny sposób wprowadziła do poezji subtelne kobiece przeżycia miłosne, a także problematykę ciała. W formie niezwykle skondensowanej miniatury poetka potrafiła oddać istotę interesującej ją problematyki. Udało jej się przedstawić wszystkie etapy miłosnego związku: począwszy od pierwszej fascynacji po rozpacz rozstania i nostalgię wspomnień.

W zbiorach Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej – „Niebieskie migdały”, „Różowa magia”, a następnie „Pocałunki” czy „Dancing” – można odnaleźć erotykę pozbawioną zbędnego patosu i egzaltacji. Mamy tu do czynienia z maksymalnym autentyzmem, niejednokrotnie zabarwionym lekką ironią i żartem.

Można powiedzieć, że podobnym tropem kierowała się Halina Poświatowska. Już pierwszy z jej zbiorów pt.: „Hymn bałwochwalczy” zapowiadał koncentrację na problematyce kobiecej cielesności, wyraźnie gloryfikowanej, wręcz sakralizowanej. Ciało, postrzegane przede wszystkim w perspektywie erotycznej, staje się tu obiektem najwyższego uwielbienia – „hymnu bałwochwalczego”.

Polecamy również:

  • Turpizm - definicja, przykłady, autorzy

    Turpizm to zjawisko w polskiej poezji współczesnej, którego nazwa wywodzi się od łacińskiego słowa „turpis”, znaczącego tyle co „szpetny, brzydki”. Polega on zatem na świadomym wykorzystywaniu elementów brzydoty w tekście poetyckim. Do owych elementów należą takie... Więcej »

  • Klasycyzm - Neoklasycyzm - definicja, cechy, przedstawiciele

    Neoklasycyzm to jeden z nurtów w polskiej poezji po 1956 roku, który charakteryzuje się światopoglądowo-estetycznym powrotem do tradycji. Poeci tworzący w obrębie tego prądu odwołują się do szeroko rozumianych wzorców artystycznych zaczerpniętych z przeszłości. Więcej »

  • Poezja lingwistyczna - definicja, cechy, przykłady

    Poezja lingwistyczna to nurt w obrębie polskiej liryki, który pojawia się pod koniec lat 50. XX wieku. Nawiązuje on do tradycji Awangardy Krakowskiej. W centrum tego nurtu znajduje się językowy eksperyment – lingwiści traktują słowo jako narzędzie docierania do znaczeń ukrytych i nieoczywistych Więcej »

  • Poezja konkretna - definicja, cechy, przykłady

    Poezja „konkretna”, jak podaje „Słownik terminów literackich”, wywodzi się ze zjawisk takich jak: dadaizm, futuryzm czy letryzm, opierających się na językowych eksperymentach. Nurt ten narodził się w latach 50. XX w. jednocześnie w Szwajcarii i w Brazylii, a pod koniec lat 60. dotarł... Więcej »

  • Poezja religijna po 1945 r. - cechy, twórcy, przykłady

    Liryka religijna w polskiej literaturze II połowy XX wieku wyrastała z tradycji dwudziestolecia. Nurt religijny międzywojnia miał wymiar silnie zintelektualizowany. Poezja Jerzego Lieberta, Wojciecha Bąka czy Kazimiery Iłłakowiczówny przedstawiała nie tylko emocjonalno-moralną wersję relacji człowieka z... Więcej »

4 + 3 =