Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Poemat dla dorosłych - interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
Alek sandra tak a seksibomba ,_ fajne ?i jupi heheheheh M jak Miłoś pozdro to cześć za...
Ezir • 2017-12-12 20:44:03
Czat
Weronika • 2017-12-12 20:39:31
Porządnie wygląda ten list ;) Na pewno coś podobnego można bez obaw wysyłać razem z ...
Angela • 2017-12-12 16:05:55
we wzorze prawa keplera jest literówka powinno być R do 3
Lupek • 2017-12-11 23:39:40
Bardzo przydatne. Dziękuję serdecznie. Tylko mam mały dylemat z tym czwartym jeźdźce...
nieznajoma • 2017-12-11 18:44:07
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Poemat dla dorosłych - interpretacja i analiza

„Poemat dla dorosłych” to jeden z najważniejszych utworów Adama Ważyka, który zapowiadał kulturowe zmiany polskiej odwilży. Tekst został wydrukowany w 1955 roku na łamach „Nowej Kultury” i szybko stał się obiektem wielu partyjnych ataków, dlatego wkrótce znalazł się na liście dzieł zakazanych. Utwór jest pamfletem na estetykę socrealizmu i stanowi atak na jeden z najważniejszych socjalistycznych mitów – budowę Nowej Huty jako miasta będącego wcieleniem komunistycznych założeń architektonicznych i ideologicznych.

Socrealistyczne miasto

Poemat został oparty na mini fabule: oto podmiot wiersza (poeta) opisuje swoją przygodę z Nową Hutą. W pierwszej kolejności obiektem satyry staje się socrealistyczna architektura Placu Centralnego, wzbudzająca tęsknotę za starą Warszawą. Socrealistyczne miasto to bowiem przestrzeń pozbawiona pamięci i tradycji: „Place się wiją jak kobry/ domy się wiją jak pawie”.

Hałastra budowniczych

Mit Nowej Huty zostaje jednak obnażony w poemacie Ważyka przede wszystkim przez satyryczne potraktowanie budowniczych robotniczego miasta. Nie są to bowiem ludzie „z żelaza” czy „z marmuru” rodem z socrealistycznych plakatów czy rzeźb, ale wiejska zbieranina pozbawiona

Polecamy również:

  • Rzeka - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz „Rzeka” Adama Ważyka to standardowy przykład poezji socrealistycznej. Mamy tu do czynienia z panegirykiem na cześć komunizmu, przede wszystkim jego przywódców – Józefa Stalina i Mao Tse-Tunga. Metaforą socjalistycznego ustroju jest tu rzeka jako wszechogarniająca siła,... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 5 =