Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Poemat dla dorosłych - interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
WIEM,ŻE MISJE POKOJOWE ŚĄ BARDZO NIEBEZPIECZNE.Podziwiam ludzi,którzy są na misji,ż...
tereska1 • 2017-08-15 08:19:23
Dobre zestawienie. Polecam także ten artykuł http://edueduonline.pl/blog/e-mail-angielsk...
Sara • 2017-08-09 10:30:02
Umiem w matme wiem ile to jest pienc pluz czy
Kujon • 2017-08-08 17:08:22
ale ktoś trafił jak kulą w płot z Jarosławem Mądrym
b • 2017-08-11 12:35:03
Które prawa? Których mniejszości? Kto o tym decyduje?
Jacek • 2017-07-31 06:50:03
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Poemat dla dorosłych - interpretacja i analiza

„Poemat dla dorosłych” to jeden z najważniejszych utworów Adama Ważyka, który zapowiadał kulturowe zmiany polskiej odwilży. Tekst został wydrukowany w 1955 roku na łamach „Nowej Kultury” i szybko stał się obiektem wielu partyjnych ataków, dlatego wkrótce znalazł się na liście dzieł zakazanych. Utwór jest pamfletem na estetykę socrealizmu i stanowi atak na jeden z najważniejszych socjalistycznych mitów – budowę Nowej Huty jako miasta będącego wcieleniem komunistycznych założeń architektonicznych i ideologicznych.

Socrealistyczne miasto

Poemat został oparty na mini fabule: oto podmiot wiersza (poeta) opisuje swoją przygodę z Nową Hutą. W pierwszej kolejności obiektem satyry staje się socrealistyczna architektura Placu Centralnego, wzbudzająca tęsknotę za starą Warszawą. Socrealistyczne miasto to bowiem przestrzeń pozbawiona pamięci i tradycji: „Place się wiją jak kobry/ domy się wiją jak pawie”.

Hałastra budowniczych

Mit Nowej Huty zostaje jednak obnażony w poemacie Ważyka przede wszystkim przez satyryczne potraktowanie budowniczych robotniczego miasta. Nie są to bowiem ludzie „z żelaza” czy „z marmuru” rodem z socrealistycznych plakatów czy rzeźb, ale wiejska zbieranina pozbawiona

Polecamy również:

  • Rzeka - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz „Rzeka” Adama Ważyka to standardowy przykład poezji socrealistycznej. Mamy tu do czynienia z panegirykiem na cześć komunizmu, przede wszystkim jego przywódców – Józefa Stalina i Mao Tse-Tunga. Metaforą socjalistycznego ustroju jest tu rzeka jako wszechogarniająca siła,... Więcej »

Komentarze (0)
2 + 1 =