Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pieśń świętojańska o Sobótce - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
bardzo lubie to moja rodzina
kalioficjalny • 2018-01-18 13:08:57
Chłopiec trzyma bagnet? Wolność trzyma bagnet?
Kuba • 2018-01-18 09:57:13
ten tekst jest bardzo osobisty
stalker • 2018-01-16 19:50:27
www.wp.pl
as • 2018-01-15 17:25:25
Ty fajny
Fajnioszek • 2018-01-14 21:10:46
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Pieśń świętojańska o Sobótce - interpretacja i analiza wiersza

„Pieśń świętojańska o Sobótce” składa się się z dwunastu mniejszych pieśni, wykonywanych przez kolejne panny przy okazji święta sobótki. Całość utrzymana jest w tonie sielanki i stanowi pochwałę wiejskiego życia, miłości oraz poezji.

Sobótka to staropolski obrzęd, odbywający się w nocy, w wigilię dnia świętego Jana, czyli z 23 na 24 czerwca. Mieszkańcy wsi spotykali się wtedy przy ognisku, by wspólnie świętować i śpiewać pieśni. Sobótkowe obrzędy wyznaczają tu sytuację liryczną, a śpiew panien stanowi integralną część rytuału.

O samej sobótce mówi pieśń pierwszej Panny. Jest ona pochwałą dawnego zwyczaju, miłego Bogu:

(…) Święto niechaj świętem będzie,/ Tak bywało przed tym wszędzie./ Święta przed tym ludzie czcili,/ A przedsię wszytko zrobili;/ A ziemia hojnie rodziła,/ Bo pobożność Bogu miła (…).

Praca nie przyniesie spodziewanego pożytku, jeśli się ją wykonuje w dni świąteczne, ponieważ ściąga to na ludzi Boski gniew w postaci nieurodzaju, suszy czy głodu: „Dziś bez przestanku pracujem/ I dniom świętym nie folgujem”. Święta trzeba należycie obchodzić.

Sobótka ma zatem istotne znaczenie – nie jest ono czczą rozrywką, ale religijnym obrzędem, mającym zapewnić wszystkim mieszkańcom

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 2 =