Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Jan Chryzostom Pasek Pamiętniki - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, problematyka)

Ostatnio komentowane
Co jest przyczyna , ze czastki maja ladunek elektryczny , czy nie jest to podobny mechan...
Le • 2017-07-22 21:28:41
W modelu stardardowym mezo obojetny ( pi ) zbudowany jest z kwarku ( u ) i antykwarku ( u...
Lech Lechman • 2017-07-22 19:28:02
Dlaczego nie ma daty wstawienia komentarza? Manipulacja?
Ciekawski • 2017-07-22 07:43:14
niech twardo sprawuja swoj urzad
kasia • 2017-07-20 17:16:17
Najwyższy czas skonczyc z bezprawie a sędziów którzy są polityczni wyrzucić z zawodu...
Maria • 2017-07-14 10:13:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Jan Chryzostom Pasek Pamiętniki - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, problematyka)

Jan Chryzostom Pasek przystąpił do spisywania swoich dziejów pod koniec życia – „Pamiętniki” powstały prawdopodobnie między 1690 a 1696 rokiem, a ostatnie opisane w nich wydarzenia miały miejsce w roku 1688.

Kształt dzieła wyrastał z konwencji zdobywającego ogromną popularność w XVII wieku gatunku pamiętnikarskiego, którą cenili znani literaci (np. Samuel Twardowski), państwowi dostojnicy (np. Krzysztof Opaliński, Stanisław Żółkiewski), a nawet królowie (Jan III Sobieski). Barokowy pamiętnik charakteryzował się zespoleniem wielu rozmaitych form, takich jak: listy, uroczyste mowy, wiersze religijne, panegiryki, sprośne dowcipy, przepisy kulinarne, dokumenty polityczne i rodzinne, rachunki, rejestry itp. W odróżnieniu od diariuszy (zapisków sporządzanych „na żywo”) i dzienników, pamiętniki charakteryzował dystans czasowy, który pozwalał autorowi na selekcję wydarzeń i stworzenie na ich kanwie określonego portretu swojej osoby.

Pasek wykorzystał tę konwencję, nadając swoim „Pamiętnikom” formę 33 rocznych zapisów, obejmujących okres pomiędzy 1656 a 1688 rokiem. Ujęte w roczne ramy relacje wyraźnie różnią się jednak pomiędzy sobą wielkością i formą – w ten sposób dzieło nabiera dwudzielnego

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 5 =