Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Oświecenie - charakterystyka epoki (ramy czasowe, nazwa, literatura)

Ostatnio komentowane
Popieram Profesora
Szymon • 2017-02-21 10:32:57
Analiza i interpretacja wierszy Miłosza to męka...
maturzysta • 2017-02-19 17:29:33
Beznadzieja
Jerzy • 2017-02-19 14:52:08
XDDDDDDD
XD • 2017-02-17 09:04:28
Myślę że notatka jest bardzo przydatna. Pozdrawiam Angelika
Angelika • 2017-02-17 08:55:40
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Oświecenie - charakterystyka epoki (ramy czasowe, nazwa, literatura)

rozważano reformę kultury i szkolnictwa. Za jego rządów pojawiło się pierwsze nowoczesne czasopismo – „Monitor” – wzorowane na angielskim „Spectatorze”. W następnej kolejności powstały „Zabawy Przyjemne i Pożyteczne” (1770-1777 – redaktorem był Adam Naruszewicz), które były pismem poświęconym jedynie współczesnej kulturze.

Giovanni Battista Lampi, Portret Stanisława Augusta Poniatowskiego, po 1788
Portret Stanisława Augusta Poniatowskiego

W 1773 roku utworzono Komisję Edukacji Narodowej, pierwszy w Polsce tak nowoczesny organ rządowy, powołany do przeprowadzenia reformy edukacji, gdyż za cel stawiano sobie, zgodnie z nazwą epoki, oświecenie społeczeństwa. Tworzy wówczas wielu pisarzy szczerze przejętych misją kształcenia: Hugo Kołłątaj, Stanisław Staszic, Ignacy Krasicki, a także ważny myśliciel owego okresu, Jan Śniadecki. Duża część ich pisarstwa to publicystyka, która najbardziej nadawała się do propagowania nowych idei.

W 1765 roku otwarto pierwszy teatr publiczny. Grano w nim sztuki rodzime, między innymi autorstwa Franciszka Bohomolca (dydaktyczne komedie), ale prezentowano także twórczość zagraniczną (Molier).

Obok literatury klasycystycznej istniała także sentymentalna. Jej głównym przedstawicielem był Franciszek Karpiński, który miedzy innymi tworzył sielanki („Laura i Filon”) oraz wiersze miłosne.

*  Można powiedzieć, że klasycyzm literacki w ogóle nie mieści się w ramach oświecenia, ponieważ wykracza poza trwanie epoki. Z jednej strony klasycystycznymi można już nazwać dzieła niektórych pisarzy renesansowych, silnie nawiązujących do tradycji antycznej, z drugiej strony klasycyzm jest żywy aż do dzisiaj i stanowi ciągłą inspirację dla pisarzy współczesnych – na gruncie polskim na przykład Jarosław Marek Rymkiewicz, Ryszard Przybylski


Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 3 =