Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Ostatnie lata Rzeczpospolitej szlacheckiej w XVIII w. - opracowanie, najważniejsze informacje

Ostatnio komentowane
ja niestety tez mam :(
Paulinka • 2015-08-24 11:29:31
@Stefan, dziękujemy za zwrócenie uwagi. Poprawiliśmy datę.
ADMIN • 2015-08-18 09:34:24
Zamiast "ΔL = constans" napisałbym ΔL = 0 albo L = constans. "Δ" (delta) oznacza bowi...
Marcin • 2015-08-11 06:20:22
tekst przydatny, ale jeszcze zaden mysliciel nie odkryl "jak pozbyc sie leku przed smierc...
ewre • 2015-08-08 10:37:57
Nigdy nie było tzw. plemion polskich.Albo plemion lechickich. Polanie nie byli i nie są ...
Wojciech • 2015-07-26 21:10:45
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

W 1764 roku szlachta polska, dzięki poparciu Rosji i bogatego stronnictwa magnackiego Potockich, nazywanego Familią, wybrała na króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Król ten miał stać się ostatnim władcą I Rzeczpospolitej.

Ostatnie trzydzieści lat istnienia Rzeczpospolitej jest okresem zarówno jej głębokiego upadku, jak i pierwszych od dawna naprawdę realnych prób wyjścia państwa z głębokiego kryzysu. W wyniku nieszczęśliwego panowania Augusta III Sasa,  Rzeczpospolita stała się de facto protektoratem rosyjskim, gdzie główną rolę odgrywały wpływy carskie na dworze królewskim. Wybór Poniatowskiego nie poprawił sytuacji w tym względzie, jako że był on od początku skazany na szukanie poparcia u swojej protektorki, Katarzyny II. Z tego też powodu tak wielki udział rosyjskich ambasadorów w rządzeniu krajem. Próbą zmiany tego stanu była nieudana konfederacja barska – pierwszy od dawna tego typu zryw patriotyczny szlachty, niestety za słaby i źle zorganizowany, nie mógł niczego zmienić.

I  Rozbiór Polski w roku 1772 otrzeźwił sporą część szlachty, która podzieliła się na dwa silnie spolaryzowane stronnictwa. Spora część szlachty, popierana przez króla, uznawała że Rzeczpospolitą może uratować

Polecamy również:

Przepisz kod:
wczytaj nowy