Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Bogurodzica - opracowanie (autorstwo i czas powstania)

Ostatnio komentowane
aale fajne
nwm • 2016-12-04 13:32:24
nojs
lol • 2016-12-04 11:05:26
ten nademną to pedał XD
mojstaryjestfanatykiemwedkarstwa • 2016-12-03 17:51:08
elo
lolek • 2016-12-03 10:57:03
I tak nie zdacie cfele XD
Ruhaczmateg • 2016-12-01 17:33:21
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Bogurodzica - opracowanie (autorstwo i czas powstania)

„Bogurodzica” to pieśń religijna, będąca arcydziełem polskiej literatury średniowiecznej  oraz pierwszym – zachowanym – polskim tekstem poetyckim.

Czas powstania anonimowego tekstu datuje się najczęściej na koniec XIII lub początek XIV w. Pierwszy znany zapis tekstu pochodzi z początku XV w. Od tego czasu do pierwotnych dwóch strof zaczęto dopisywać kolejne.

„Bogurodzica”, mająca formę modlitwy do Jezusa Chrystus, jest utworem przeznaczonym do śpiewania. Od początku tekstowi towarzyszył zapis muzyczny. W późnym średniowieczu utwór pełnił rolę pieśni rycerskiej, a być może i hymnu państwowego.

Według przekazów średniowiecznych kronikarzy, m.in. Jana Długosza, „Bogurodzicę” śpiewało polskie rycerstwo bezpośrednio przed ważnymi bitwami, np. pod Grunwaldem i Warną.

Polecamy również:

  • Znaczenie Bogurodzicy dla kultury polskiej

    „Bogurodzica” jest jednym z najważniejszych zabytków języka polskiego. Ta pieśń religijna powstała najprawdopodobniej między XI a XIII stuleciem. Jej najstarszy znany zapis, pochodzący z XV w. połączony jest z nutami, co oznacza,  że dzieło to przeznaczone było do śpiewania. Badacze... Więcej »

  • Bogurodzica - archaizmy w utworze

    Definicja słownikowa podaje, iż archaizm to „wyraz, forma wyrazu, konstrukcja składniowa, które wyszły z użycia”. Tekst „Bogurodzicy” – polskiej pieśni religijnej powstałej na przestrzeni XI-XIII wieków – zawiera wiele takich form, które dziś mogą wydawać się... Więcej »

  • Motyw deesis w Bogurodzicy

    Słowo deesis oznacza z języka greckiego prośbę, modlitwę. Używa się go do nazwania motywu, który po raz pierwszy użyty został na wschodzie (ok. VI/VII stulecia) i wkrótce rozprzestrzenił się na całą średniowieczną Europę.     Więcej »

Komentarze (0)
5 + 2 =