Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Przypowieść o chwaście - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, interpretacja)

Ostatnio komentowane
W tym artykule jest błąd merytoryczny. Otóż edykt mediolański, wydany przez cesarza K...
Nicodemus • 2016-12-10 22:33:06
głupie do rzeczy na drugi raz
felisityfornow • 2016-12-10 17:19:44
Spoko?
DOWNN • 2016-12-10 15:00:50
Jest ok
Uczeń2002 • 2016-12-10 13:39:29
za trudne do zrozumienia
ola, 12 lat • 2016-12-10 11:51:46
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Przypowieść o chwaście - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, interpretacja)


Geneza

Przypowieść o chwaście jest fragmentem z Nowego Testamentu, z Ewangelii świętego Mateusza. Należy ona do grupy tekstów objaśniających istotę królestwa Bożego i losów ludzkości po końcu świata.

Czas i miejsce akcji

Czas i miejsce akcji mają charakter umowny. Można powiedzieć, że chodzi o czas siania i żniw, zaś terenem wydarzeń jest pole pszenicy.

Interpretacja

Przypowieść o chwaście ma znaczenie eschatologiczne, ponieważ dotyczy problemu zbawienia. Jezus sam ujawnia jej alegoryczny charakter. Gospodarzem jest tu Chrystus, Jego pomocnikami zaś są aniołowie. Żniwa symbolizują koniec świata, kiedy ludzie prawi (pszenica) zostaną oddzieleni od tych, którzy dopuszczają się zła (chwast). Pierwsi otrzymają nagrodę w postaci życia wiecznego i udziału w boskiej świętości, drugich natomiast spotka zasłużona kara. Z przypowieści wynika również, że Stwórca nie ma nic wspólnego z genezą ludzkiego zła, ponieważ zasiał On jedynie dobre nasienie. To nieprzyjaciel, czyli szatan, powoduje powstanie chwastu. Przypowieść wykorzystuje symbolikę agrarną, czyli obraz ziarna, który jest w Biblii częstą metaforą życia.

Historia o chwaście ma również sens dydaktyczny. Polega on na wskazaniu, że pomimo wysiłków złego ducha, dobro ostatecznie zwycięży, natomiast zło zostanie całkowicie zniszczone. Mówi się więc o tym, że zawsze warto opowiadać się po stronie absolutnej prawości. Nieprzypadkowo przypowieść kończy się przestrogą Jezusa: „Kto ma uszy, niechaj słucha”.

Polecamy również:

  • Uniwersalizm przypowieści biblijnych

    Przypowieść, zwana inaczej parabolą, to gatunek biblijny, charakterystyczny dla Nowego Testamentu. Można ją zdefiniować jako opowiadanie, które czerpie motywy z życia codziennego w celu wyjaśnienia prawd wiary i wskazania w prosty i przystępny sposób jak należy postępować. Język przypowieści posługuje... Więcej »

  • Przypowieść o wdowim groszu - streszczenie

    Jezus usiadł naprzeciw skarbony świątyni i obserwował ludzi, którzy wrzucali do niej pieniądze. Bogaci ofiarowywali duże sumy, zaś uboga wdowa oddała tylko jeden grosz. Kiedy Jezus to zobaczył, powiedział do swoich uczniów, że właśnie ta kobieta złożyła największy dar. Wszyscy ofiarowywali bowiem... Więcej »

  • Przypowieść o sieci - streszczenie

    Królestwo niebieskie jest podobne do sieci. Zarzucono ją w morze, żeby napełniła się rybami z każdego gatunku. Kiedy zaś ją wyciągnięto, dobre ryby zostały zebrane w naczynia, a złe wyrzucone. Podobnie uczynią aniołowie w dzień sądu ostatecznego: oddzielą złych od dobrych, a potem wrzucą występnych do... Więcej »

  • Przypowieść o dobrym i złym drzewie - streszczenie

    Dobre drzewo to takie, które wydaje dobre owoce, natomiast złe drzewo rodzi złe owoce. Owoc stanowi najważniejsze kryterium oceny drzewa. Z ciernia nie można bowiem zerwać fig, a z krzaka jeżyny winogron. Dobry człowiek wydobywa z serca dobro, a zły emanuje złem. Więcej »

  • Przypowieść o pannach roztropnych i nierozsądnych - streszczenie i plan wydarzeń

    Dziesięć panien udało się na spotkanie z panem młodym. Pięć z nich było roztropnych, więc zabrały ze sobą lampy i oliwę w naczyniach. Pozostałe pięć panien było nierozsądnych, ponieważ wzięły ze sobą tylko lampy. Pan młody się spóźniał, dlatego wszystkie dziewczęta zasnęły. O północy zaś rozległo się... Więcej »

Komentarze (0)
5 + 4 =