Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Weiser Dawidek - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, problematyka)

Ostatnio komentowane
git
zboczony maciek • 2018-06-17 19:28:46
erl98ghurt;g
g"SMRp;b' • 2018-06-17 13:48:24
istnieją też możliwości zweryfikowania rozkładu alkoholu we krwi w sposób matematycz...
aśka • 2018-06-17 11:01:08
ok
andrzej duda • 2018-06-14 10:31:18
Unia w Krewie 1386? Od kiedy? Unia w Krewie to rok 1385.
jjj • 2018-06-14 05:18:25
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Weiser Dawidek” - geneza

Powieść Pawła Huelle „Weiser Dawidek” ukazała się w 1987 roku. Została uhonorowana Nagrodą Młodych i Nagrodą Fundacji im. Kościelskich. I choć zdania krytyki na temat książki były podzielone, swojemu autorowi przyniósł „Weiser” rozgłos i uznanie. W 2000 roku na jego podstawie Wojciech Marczewski nakręcił film pt.: „Weiser”.

„Wesier Dawidek” - czas i miejsce akcji

Akcja utworu rozwarstwia się na kilka płaszczyzn czasowych. Rozpoczyna się przesłuchaniem bohaterów w gabinecie dyrektora. Jest to rok 1957, a więc okres stalinizmu w Polsce. W trakcie przesłuchania myśli narratora powracają do zdarzeń minionych, spotkań z Weiserem Dawidkiem i zabaw z przyjaciółmi. We wspomnieniach Pawła pojawiają się też wydarzenia z dalszych lat jego życia, mające miejsce około dwadzieścia lat później, kiedy jest już dorosły.

Wydarzenia rozgrywają się głównie w Gdańsku. Miasto stanowi mityczną przestrzeń, gdzie łączą się kultury: polska, niemiecka i kaszubska, a historia pozostaje wciąż żywa (co widać podczas spaceru z Dawidkiem). Autor opisuje wiele autentycznych miejsc, przez co fantastyczne zdarzenia osadzone zostają w konkretnych realiach. Huelle kreśli obraz miasta zapamiętanego

Polecamy również:

  • Weiser Dawidek - plan wydarzeń

    1. Przesłuchanie 2. Pierwsze spotkanie z Dawidkiem 3. Zabawa w wojnę Więcej »

  • Charakterystyka Weisera Dawidka

    Weiser Dawidek jest żydowskim chłopcem o wątłej budowie. Mały, chudy i przygarbiony sprawiał wrażenie, jakby cały czas czegoś się bał. Miał rude włosy i bladą cerę. Rude włosy – z jednej strony – sugerują żydowskie pochodzenie, z drugiej – przywałują negatywne stereotypy: złodzieja, oszusta,... Więcej »

Komentarze (0)
2 + 4 =